Toen ik met roken stopte, ergens begin deze eeuw, werd er heel veel over gepraat, over stoppen met roken dus. Op verjaardagen, na een diner, op het werk, het begon saai te worden, vooral omdat je de overwegingen van voor- en tegenstanders uit je hoofd kende.
Als je gestopt... lees meer
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Verzameling
Zaterdag bezocht ik een verzamelbeurs in Utrecht, een onvoorstelbare manifestatie ter grootte van een ambitieuze groeigemeente. Mensen verzamelen véél. Ik denk dat een verzameling rustgevend kan zijn, maar spreek niet uit ervaring, want ik ben niet fanatiek. Wel bemachtig ik graag voorwerpen omtrent de avonturen van Kuifje. Daar doe ik soms mijn best voor. Ook heb ik belangstelling voor inktpotten en -potjes van lang geleden, maar dat is altijd een vaag project gebleven. Ik ben er vooral om te kijken, naar de aandachtige mensen die er rondlopen, naar oude spullen die een nieuw leven krijgen. Ook vraag ik me af welke doodgewone dingen van nu over een jaar of twintig op zo’n beurs felbegeerde objecten worden. Ik zie veel terug uit mijn jeugd, maar van het meeste zag ik het bijzondere toen niet. Ja, dat is een prima bijkomstigheid van zo’n beurs: je gaat er toch anders door kijken. Maar op een gegeven moment vliegt vroeger me aan en wil ik naar buiten. Op weg naar de uitgang passeer ik een kraam waarvoor een man staat die opzienbarend dik is. Hij verzamelt zichzelf, zal ik maar zeggen. Zij strak gekuifde haar is zwart geverfd en hij heeft forse bakkebaarden. Hij draagt een zwarte leren jas en als hij zich een beetje omdraait zie ik dat hij een T-shirt aan heeft waarop het glimlachende hoofd van Elvis Presley staat afgebeeld. Ik begrijp wat zijn passie is. Hij pakt een beeldje van Elvis, de jonge Elvis, swingend in het zwart, Elvis uit een tijd met een andere toekomst. Ik haast me het grijze novemberlicht in.
Columns
-
-
Toen ik donderdagnacht de televisie aanzette voor Nederland-Tunesië dacht natuurlijk terug aan andere sportgebeurtenissen die ik in de nacht meemaakte, de laatste jaren is het soms tennis, maar in de jaren zestig en vroege zeventig waren dat wedstrijden van bokser Muhammad Ali.... lees meer
-
Omdat het zulk lekker weer is, gingen vrienden van me fietsen in het grensgebied tussen Groningen en Drenthe. Ze stuurden me een ansichtkaart.
Ik ben een groot voorstander van het sturen van ansichtkaarten, gewoon zomaar, met een kleine waarneming, een grote mag ook, maar e... lees meer -
Natuurlijk zat ik gisterochtend tegen achten met gespitste oren bij de radio. Openbaar vervoer staakte (`ging plat’ zoals het dan zo robuust heet) en altijd is er een gesprekje met reizigers die van niets weten en op het station verbaasd om zich heen kijken. Hun antwoorden op de... lees meer
-
Buitenspelen was volgens mij niet altijd één woord. Dat het nu wel zo is, zegt veel over het belang van deze vrolijke activiteit. Niet alleen vrolijk, ook nuttig. Buiten kan soms meer te beleven zijn dan binnen, er is in ieder geval meer te zien.
-
Op de werkvloer hier ben ik de enige werknemer. En ook werkgever. Loopt luchtig door elkaar heen, wat voor- en nadelen heeft.
In een radioprogramma hoorde ik een gesprek over wat je naar je werk aan moet als het zo warm is. Meningen erover zijn verdeeld, zoals het vaak gaat... lees meer -
Soms had iets belangrijk kunnen zijn, terwijl het dat niet werd. Valt in veel gevallen ook niet meer terug te draaien. Zo was ik graag een muzikaal kind geweest. En niet zo’n beetje muzikaal ook, zeg maar een toptalent.
Dat was er allerminst aan de hand. Ik blies een zwak p... lees meer -
Erg is het als je er ook nog over moet praten. Over het weer, bedoel ik, over de warme warmte. Vooral als je je moet verontschuldigen. Gisterochtend kom ik terug van de sportschool, lekker bezweet, om het zo maar eens te zeggen.
‘Je lijkt wel niet goed bij je hoofd!’ zegt e... lees meer -
Tijd van intense bedrijvigheid is het, in de grote en kleine wereld, nare bedrijvigheid, maar gelukkig ook aangename, in ieder geval redelijk aangename.
Sportieve bedrijvigheid bijvoorbeeld en belangstellende bedrijvigheid voor die sportieve bedrijvigheid, vroegzomerse bedr... lees meer -
Vaak betreur ik het dat ik niets van wiskunde begrijp. Dat begrip is me ook niet aan te leren. Er is hier sprake van een onoverbrugbare afstand, een diep, gapend gat.
Tijdens de laatste jaren van mijn schooltijd werd het vak gegeven door een sympathieke leraar die mijn onve... lees meer -
Wat ontzettend jammer dat Wim T. Schippers is overleden. Nederland kan niet meer rekenen op zijn hoogst amusante ontregeling die bovendien ook nog tot luchtig nadenken stemde.
Jammer maar helaas, moet je dan natuurlijk zeggen, een uitdrukking die hij niet zelf bedacht, maar... lees meer -
Een woord dat een beetje verstoft in een glazen kastje tentoongesteld ligt, is `goedmoedig’. Of goedmoedigheid. Je hoort het nog maar zelden. Misschien heeft het ook wel iets tuttigs, terwijl ik dat zelf helemaal niet vind.
Nog nooit kwam in gesprekken zo vaak aan de orde d... lees meer -
Zaterdag zag ik aan een huis nog steeds de vlag die donderdag al was opgehangen, met een rugzak eraan. Is het nog steeds zo dat het officieel niet mag, een vlag na zonsondergang? Maakt niet uit, daar in huis was de opluchting over de succesvol voltooide schooltijd zo groot dat d... lees meer
-
Eerder deze week las ik in deze krant een stuk waarboven stond: Buitenspelen maakt vrolijk, maar wie doet het nog?
-
In mijn directe omgeving is van manosfeer geen sprake. Misschien moet ik zeggen dat die er nog niet in is doorgedrongen. Niet dat we allemaal van die deugneuzen zijn, nee zeg, maar mannen doen niet raar over vrouwen en andersom ook niet. Of ik moet uitleggen wat ik met `raar’ be... lees meer
