Worteltrekken

Gisteren incasseerden we regelmatig het woord `koopkracht’. Ik weet nog goed dat ik het voor het eerst hoorde en ook dat ik er niets mee te maken wilde hebben. Woord voor een slecht humeur, wist ik meteen, wat misschien een te beperkte en eigenzinnige benadering was. Kwam het ook doordat ik voelde dat ik zelf weinig koopkracht in huis had. Is inmiddels een beetje veranderd, maar toch blijft het woord ver van me weg. Had ik ook toen ik voor het eerst `kwantummechanica’ las. Leek me interessant, maar voor mijn leven kon het geen betekenis hebben. Had ik vaker wanneer het over iets kwantitatiefs ging, om het zo maar eens te zeggen. Ergens tijdens mijn leerplicht sprak een docent over worteltrekken. Worteltrekken? In de buurt van die activiteit doemde ook `logaritme’ op. Daar wilde ik niets, maar dan ook helemaal niets mee te maken hebben. En misschien is het raar, maar ik geloof dat ik gelijk had. Zeg ik niet vaak, maar in dit verband wel. Eén keer vergiste ik me behoorlijk. Ik weet ook waarom: een deel van het woord kénde ik niet. Ik beken het met enige schaamte, hier komt het: seksbom. In die dagen nog met een x geschreven: sexbom. Ik was net kleuter af en had geen idee wat het was. Ik vroeg het aan een kolossale tante die alleen nog maar kon zitten en verder geen dynamiek meer had, wel brakke adem. Die zei dat sex vies was en écht helemaal niets voor mij. Bah!, aldus de tante. Van een bom kon ik me een voorstelling maken, want het was Koude Oorlog. Toen ik beter wist, werd mijn leven aantrekkelijker.