Van de rooms-katholieke kerk nam ik lang geleden afscheid, want dat deed je nu eenmaal als puber en daarna kwam het er niet meer van dat afscheid ongedaan te maken. Veel rooms-katholieke gebeurtenissen staan me wel nog helder voor de geest. Normaal leiden ze een slaperig bestaan... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Zonderling
Als je niet weet hoe iets zit, moet je er misschien terughoudend mee omgaan. Maar het water staat me aan de lippen en ik voel dat ik een beetje begin te schuimen. Ik heb het over brieven, kaartjes, pakjes, helaas ook over rekeningen en aanmaningen, over alles wat we post noemen. Daar moet iemand over gaan. Maar wie? De overheid zal dienaangaande toch ook nog wel een vinger of een vingertje in de pap hebben, maar wie is dat? Of interesseert het niemand meer? Er is iets goed mis mee. Iedereen weet dat, we lezen erover (postbezorgers die de boel verbanden), we merken het, we praten met elkaar over de klachten die aan ons knagen (post die we niet krijgen), maar we kunnen er niets mee. Ik lees er een artikel over en nu snap ik dat het bezorgen van de post alleen maar een soort bijbaantje is, voor mijn part een hobby voor iemand die weinig om handen heeft, toch graag een bezigheidje wil en van de buitenlucht houdt. Je kunt er hooguit vijfhonderd euro per maand mee verdienen. Deze ontwikkeling heeft zich nogal ongemerkt voltrokken. We stelden vast dat er hier en daar een brievenbus verdween (ze mochten hoe dan ook niet meer mooi rood zijn), postkantoren werden gesloten, de degelijke postbode (met de persoonlijke benadering) verdween uit ons leven, we zagen dat het allemaal gebeurde, maar we zeiden er niets van. Ja, ik: over de brievenbus, hier op deze plek. En onmiddellijk werd ik gebeld door het programma Man Bijt Hond. Ik was blijkbaar een geinige zonderling. En ineens denk ik: misschien bén ik dat ook wel!
Columns
-
-
Mooi begin van de dag gisteren: in de radioreclame vóór het nieuws van half 7 waren The Rolling Stones al te horen, piepklein lekker fragment van de plaat die gisteren verscheen, Foreign Tongues. De liefhebber wist het al: 10 juli, dag om aan te kruisen in je agenda, ni... lees meer
-
In deze buurt moeten we ons afval zelf adequaat regelen. Twee keer per week komt de vuilniswagen, maar glas en papier moeten in bakken een eindje verder om de hoek, gescheiden, glasbak, papierbak.
-
Voor me fietst een man die ontzettend hard Happy Birthday fluit, niet alleen hard, maar ook ontzettend zuiver. Net kunst. En als het klaar is begint hij opnieuw. Ik blijf even achter hem fietsen, want van dat soort uitingen word ik altijd nieuwsgierig. En vrolijk.
-
Behalve de sportvraag ‘Wat ging er door je heen?’ is er een nog ergere. Maar ‘Wat ging er door je heen?’ is al erg. Er zijn varianten van: ‘Wat doet het met je?’ en ‘Hoe voelt het nu?’. Misschien nog wel een paar, maar die heb ik verdrongen.
Ik schreef er al vaker over, ver... lees meer -
Bij een studio waar ik voorstelling voorbereid, hoort een kleine keuken. Op het bakje waarin vorken liggen staat ‘vorken’. Op het bakje met de messen ‘messen’ en het zal niemand verbazen dat op het bakje met de lepels ‘lepels’ staat. Vertederende overbodigheid.
Je kunt zegg... lees meer -
Gelukkig was er een paar honderd meter verder een tankstation, want ik moest even tot rust komen, geschrokken als ik was door een bericht op de autoradio.
-
In de tweede helft van dit jaar zullen er vast behoorlijk wat lokale verenigingen bijkomen. Het is niet moeilijk een club uit de grond te stampen. Ik ken mensen die net als ik zo nu en dan graag een wandelingetje maken om te zien wat voor wonderlijks zich afspeelt in het alledaa... lees meer
-
Even, gelukkig maar heel even, voelde ik de neiging mezelf op de borst te kloppen. Misschien mag dat af en toe, als niemand het ziet, maar toch liever niet. Kan zijn dat het wat te zuinig gedacht is, maar kom op, laat ik erover ophouden. Waar heb ik het over?
-
Lekker rustig is het in ieder geval wel. Mag je natuurlijk niet denken, maar ik dacht het toen ik gisteren in de vroege ochtend het laken over mijn hoofd trok en naar een diepe slaap hoopte vertrekken. Ja, ik dacht ook nog even aan de schaamte van Quinten Timber die een van de s... lees meer
-
Terwijl ik dit schrijf, merk ik dat het een maandag is vol wedstrijdspanning die nu wel meevalt, maar straks veeleisend kan worden. Het soort spanning waaraan ik erg gehecht ben, ook omdat er ergens in een uithoek van mijn gedachten de vraag ritselt waar het in hemelsnaam allema... lees meer
-
Toen ik met roken stopte, ergens begin deze eeuw, werd er heel veel over gepraat, over stoppen met roken dus. Op verjaardagen, na een diner, op het werk, het begon saai te worden, vooral omdat je de overwegingen van voor- en tegenstanders uit je hoofd kende.
Als je gestopt... lees meer -
Toen ik donderdagnacht de televisie aanzette voor Nederland-Tunesië dacht natuurlijk terug aan andere sportgebeurtenissen die ik in de nacht meemaakte, de laatste jaren is het soms tennis, maar in de jaren zestig en vroege zeventig waren dat wedstrijden van bokser Muhammad Ali.... lees meer
-
Omdat het zulk lekker weer is, gingen vrienden van me fietsen in het grensgebied tussen Groningen en Drenthe. Ze stuurden me een ansichtkaart.
Ik ben een groot voorstander van het sturen van ansichtkaarten, gewoon zomaar, met een kleine waarneming, een grote mag ook, maar e... lees meer -
Natuurlijk zat ik gisterochtend tegen achten met gespitste oren bij de radio. Openbaar vervoer staakte (`ging plat’ zoals het dan zo robuust heet) en altijd is er een gesprekje met reizigers die van niets weten en op het station verbaasd om zich heen kijken. Hun antwoorden op de... lees meer