Vaak schrijf ik hier dat ik hecht aan een samenleving die ook echt een samenleving is. Samenleving is een sterk woord, je leeft met elkaar en daarvan ben je je ook bewust. Een samenleving vraagt ook iets van je. Nou ja, iets, best veel. Een samenleving is meer dan een organisati... lees meer
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Openhartig
Het genre dat `realitysoap’ heet, is populairder dan ik me kan voorstellen. Het is niet een woord dat ik graag uitspreek, want je gaat je meteen een beetje schamen. Dat heb ik trouwens ook als ik even naar een realitysoap kijk. Dat heb ik weleens gedaan, want het is onvermijdelijk. De familie Pfaff, die akelige Barbie, Jan Smit achter een bord warm eten. En terwijl ik keek besefte ik dat het interessant kan zijn voor bewonderaars van deze openbare mensen. En als je ze niet bewondert, om wat voor reden dan ook, is het niet interessant. Niets om je verder druk over te maken. Toch merk ik dat ik me telkens een tikkeltje druk maak en ik weet niet waarom. Natuurlijk heb ik last van smakeloosheid, maar daar moet ik niet te gevoelig over doen. Morgen begint er een nieuwe realitysoap: we volgen het bestaan van oud-voetballer Andy van der Meijde en zijn vriendin Melisa Schaufeli. Die laatste stond ooit bloot in de Playboy en dat is dan een soort beroep. Andy van der Meijde heeft van zijn loopbaan een puinhoop gemaakt en daar kwam een boek over dat een kleine beststeller werd. Sindsdien zit hij vooral thuis op de bank en zijn vriendin doet het huishouden. Ze zeggen dat ze verder geen geheimen hebben en daarom gaan ze in de realitysoap openhartig over hun seksleven vertellen. Ik las een interview met ze. Daarin werd gevraagd of ze bang waren voor negatieve reacties. Andy van der Meijde zegt dat je die altijd krijgt en: `Nederland is één groot zeikland. Ik loop ook altijd te zeiken.’ Ja, dit bedrukt me, geloof ik.
Columns
-
-
Wanneer ik door de uitgang van een sportartikelenwinkel loop (aangenaam dat woord op te schrijven, sportartikelenwinkel) gaat het alarm fanatiek piepen. Ik draai me om naar de kassa waar ik zojuist heb afgerekend, en probeer sterk onschuldig te kijken. Het meisje dat bij die kas... lees meer
-
‘Even kijken waar hij is,’ zegt een vader met wie ik in gesprek ben. Hij heeft het over zijn zoon van dertien die op de fiets op weg naar huis moet zijn, en kijkt op zijn mobiel.
Ik vraag hem of die zoon wéét dat het zichtbaar is waar hij zich bevindt.
‘Natuurlijk,’ ze... lees meer -
Mooi begin van de dag gisteren: in de radioreclame vóór het nieuws van half 7 waren The Rolling Stones al te horen, piepklein lekker fragment van de plaat die gisteren verscheen, Foreign Tongues. De liefhebber wist het al: 10 juli, dag om aan te kruisen in je agenda, ni... lees meer
-
Van de rooms-katholieke kerk nam ik lang geleden afscheid, want dat deed je nu eenmaal als puber en daarna kwam het er niet meer van dat afscheid ongedaan te maken. Veel rooms-katholieke gebeurtenissen staan me wel nog helder voor de geest. Normaal leiden ze een slaperig bestaan... lees meer
-
In deze buurt moeten we ons afval zelf adequaat regelen. Twee keer per week komt de vuilniswagen, maar glas en papier moeten in bakken een eindje verder om de hoek, gescheiden, glasbak, papierbak.
-
Voor me fietst een man die ontzettend hard Happy Birthday fluit, niet alleen hard, maar ook ontzettend zuiver. Net kunst. En als het klaar is begint hij opnieuw. Ik blijf even achter hem fietsen, want van dat soort uitingen word ik altijd nieuwsgierig. En vrolijk.
-
Behalve de sportvraag ‘Wat ging er door je heen?’ is er een nog ergere. Maar ‘Wat ging er door je heen?’ is al erg. Er zijn varianten van: ‘Wat doet het met je?’ en ‘Hoe voelt het nu?’. Misschien nog wel een paar, maar die heb ik verdrongen.
Ik schreef er al vaker over, ver... lees meer -
Bij een studio waar ik voorstelling voorbereid, hoort een kleine keuken. Op het bakje waarin vorken liggen staat ‘vorken’. Op het bakje met de messen ‘messen’ en het zal niemand verbazen dat op het bakje met de lepels ‘lepels’ staat. Vertederende overbodigheid.
Je kunt zegg... lees meer -
Gelukkig was er een paar honderd meter verder een tankstation, want ik moest even tot rust komen, geschrokken als ik was door een bericht op de autoradio.
-
In de tweede helft van dit jaar zullen er vast behoorlijk wat lokale verenigingen bijkomen. Het is niet moeilijk een club uit de grond te stampen. Ik ken mensen die net als ik zo nu en dan graag een wandelingetje maken om te zien wat voor wonderlijks zich afspeelt in het alledaa... lees meer
-
Even, gelukkig maar heel even, voelde ik de neiging mezelf op de borst te kloppen. Misschien mag dat af en toe, als niemand het ziet, maar toch liever niet. Kan zijn dat het wat te zuinig gedacht is, maar kom op, laat ik erover ophouden. Waar heb ik het over?
-
Lekker rustig is het in ieder geval wel. Mag je natuurlijk niet denken, maar ik dacht het toen ik gisteren in de vroege ochtend het laken over mijn hoofd trok en naar een diepe slaap hoopte vertrekken. Ja, ik dacht ook nog even aan de schaamte van Quinten Timber die een van de s... lees meer
-
Terwijl ik dit schrijf, merk ik dat het een maandag is vol wedstrijdspanning die nu wel meevalt, maar straks veeleisend kan worden. Het soort spanning waaraan ik erg gehecht ben, ook omdat er ergens in een uithoek van mijn gedachten de vraag ritselt waar het in hemelsnaam allema... lees meer
-
Toen ik met roken stopte, ergens begin deze eeuw, werd er heel veel over gepraat, over stoppen met roken dus. Op verjaardagen, na een diner, op het werk, het begon saai te worden, vooral omdat je de overwegingen van voor- en tegenstanders uit je hoofd kende.
Als je gestopt... lees meer
