Eerder deze week las ik in deze krant een stuk waarboven stond: Buitenspelen maakt vrolijk, maar wie doet het nog?
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Rivierlandschap
Zaterdag ging ik naar Nijmegen om de brug te zien. Die is nog niet te gebruiken, dat gaat laten gebeuren, maar hij ligt er nu en verbindt trots twee oevers. Het is een kunstwerk. Twee jaar geleden verscheen er bij deze krant een bijlage die over de brug handelde. Er stond onder meer in dat de toekomst voor Nijmegen was begonnen, wat ik toen al een geruststellend gedachte vond. Maar ook kwamen de twee architecten aan het woord. Die zeiden dat de brug een ode aan het rivierlandschap moest worden. Is zeer gelukt. En ook dat ze de brug wilden zien als dé plek voor afspraakjes. Die kleinschalige benadering is prima. Dus niet meteen een brug waarover we de stad in en uit kunnen rijden, nee, een plek voor afspraakjes. Toen, twee jaar geleden dus, dacht ik: even afwachten maar. Maar nu de brug er ligt beginnen die afspraakjes een leven in mijn gedachten te leiden. Een afspraakje is iets anders dan een afspraak. Een afspraak is er om zaken te regelen en belangrijke kwesties te bespreken. Een afspraakje is iets anders. Wanneer maakte ik voor het laatst een afspraakje? Dat is behoorlijk lang geleden en volgens mij liep dat afspraakje niet goed af, wat natuurlijk kan, want als je een afspraakje maakt, staat de afloop niet stevig vast – anders is het afspraakje ook niet nodig. Ik keek zaterdag naar de brug en vroeg me af hoe het ook alweer moest, een afspraakje maken. Een ander punt is uiteraard: met wie? Je doet dat niet met een willekeurig iemand. Pas in november is de brug toegankelijk. Blij dat ik nog even heb.
Columns
-
-
In mijn directe omgeving is van manosfeer geen sprake. Misschien moet ik zeggen dat die er nog niet in is doorgedrongen. Niet dat we allemaal van die deugneuzen zijn, nee zeg, maar mannen doen niet raar over vrouwen en andersom ook niet. Of ik moet uitleggen wat ik met `raar’ be... lees meer
-
Mij gebeurt het vaak: de herinnering is er al, maar ik kan hem nog niet vinden. Bijna altijd een áángename herinnering. Ik weet dat die in de buurt is, maar waar? En ik weet ook dat er cadeaupapier omheen zit en dat ik hem voorzichtig moet uitpakken. Als ik het te ongeduldig doe... lees meer
-
De coronaperiode lijkt zo ontzettend lang geleden, maar ik zeg er meteen bij dat ik voor mezelf spreek. Ik ben wel ziek geweest, maar was toch nooit echt slachtoffer van de pandemie. In mijn werk heb ik er ook last van gehad, maar toch kan en mag ik niet zeggen dat ik er erg ond... lees meer
-
In een vroege trein komt er een jonge vrouw tegenover me zitten aan wie te zien is dat haar nacht ultrakort was en de uren daarvoor slopend intens. Het is net alsof ze helemaal opnieuw met leven moet beginnen.
Nu kan dat soms hoogst wenselijk zijn: ik denk dat we vaak in on... lees meer -
Was me helemaal ontgaan dat Angela de Jong het Nederlandse volk had opgeroepen wat intenser aan voortplanting te doen. Ja, er kwamen volgens haar te weinig kinderen bij. Ze richtte zich vooral tot jonge mensen.
Een van die jonge mensen bracht me op de hoogte.
`Wie zei... lees meer -
In het avontuur van Kuifje De geheimzinnige ster staat ergens in de eerste helft van het verhaal kapitein Haddock aan het roer van zijn schip. Het stormt en regent onbarmhartig, het schip is bijna niet te beheersen. Kuifje komt aan dek en is zorgelijk over het noodweer.... lees meer
-
Van voetbal heb ik niet veel verstand. Ben wel liefhebber en zie veel. Maar als het gaat over de fijne kneepjes van techniek, houd ik mijn mond. Ik sla het op, maar weet dat ik zelf alsjeblieft geen duit in het zakje moet doen, want voor die duit geeft niemand een cent. Vind het... lees meer
-
In omroepland is de zomerstilte al een tijdje aan het neerdalen en het wordt uiteraard nog stiller. Om die leegte een beetje op te vrolijken krijgen we mondjesmaat te horen waarop we ons in het nieuwe seizoen mogen verheugen. Dan is het al bijna herfst, einde van het jaar komt i... lees meer
-
Er zijn scholen die leerlingen belonen als ze op eigen kracht zijn gekomen, dus niet gebracht in de auto of bakfiets, nee, helemaal zelf, bijvoorbeeld lopend of op eigen fiets.
-
Van heel veel gaat mijn hart sneller kloppen, ik mag wel zeggen min of meer ieder uur, maar van voetbal nog niet. Terwijl dat wel moet. Juichjack bij de Jumbo, ik noem maar wat. Of die oranje badjas bij Albert Heijn. Ik verlang ernaar dat ik zoiets dolgraag wil, maar dat is niet... lees meer
-
Tijdje geleden stopte een kantoorboekhandel ermee. Ik kwam er vaak. Van dat soort winkels houd ik zeer. Er met een doel heen gaan, bijvoorbeeld om een potje inkt te kopen (doe ik ontzettend graag) en dan nog even om je heen kijken. Is er nog een aantrekkelijk potlood of een opsc... lees meer
-
Net als bijna ieder kind had ik destijds veel waarom-vragen. Die vragen bleven zich ook daarna aandienen, maar naarmate je ouder wordt, houd je ze vaak voor je of probeer je die zelf te beantwoorden. Dat laatste deed je als kind niet, ook omdat je niet wist hoe dat moest, ergens... lees meer
-
De warmte, het is wat. En dan is het nog pas mei. Dinsdag was het de warmste dag in mei ooit. Informatie die je een fractie van een seconde opslaat, maar dan maakt die zich weer uit je los, omdat het veel te warm is zulke feitjes te onthouden, ook omdat je er niets mee kunt.... lees meer
-
Een van de weinige televisieprogramma waarnaar ik kijk is de quiz 2 voor 12. Er komen vragen aan de orde waarover je even nadenkt en als je het antwoord niet weet, voegt iets toe aan je algemene kennis. De geldprijzen zijn bescheiden. En er doen geen Bekende Nederlander... lees meer