Vaak schrijf ik over herinneringen. Als een herinnering zich voordoet, gebeurt opnieuw wat er toen gebeurde. Als het tenminste een sterke herinnering is. Zwakke herinneringen blijven vaag, meestal verbleken ze snel.
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Rivierlandschap
Zaterdag ging ik naar Nijmegen om de brug te zien. Die is nog niet te gebruiken, dat gaat laten gebeuren, maar hij ligt er nu en verbindt trots twee oevers. Het is een kunstwerk. Twee jaar geleden verscheen er bij deze krant een bijlage die over de brug handelde. Er stond onder meer in dat de toekomst voor Nijmegen was begonnen, wat ik toen al een geruststellend gedachte vond. Maar ook kwamen de twee architecten aan het woord. Die zeiden dat de brug een ode aan het rivierlandschap moest worden. Is zeer gelukt. En ook dat ze de brug wilden zien als dé plek voor afspraakjes. Die kleinschalige benadering is prima. Dus niet meteen een brug waarover we de stad in en uit kunnen rijden, nee, een plek voor afspraakjes. Toen, twee jaar geleden dus, dacht ik: even afwachten maar. Maar nu de brug er ligt beginnen die afspraakjes een leven in mijn gedachten te leiden. Een afspraakje is iets anders dan een afspraak. Een afspraak is er om zaken te regelen en belangrijke kwesties te bespreken. Een afspraakje is iets anders. Wanneer maakte ik voor het laatst een afspraakje? Dat is behoorlijk lang geleden en volgens mij liep dat afspraakje niet goed af, wat natuurlijk kan, want als je een afspraakje maakt, staat de afloop niet stevig vast – anders is het afspraakje ook niet nodig. Ik keek zaterdag naar de brug en vroeg me af hoe het ook alweer moest, een afspraakje maken. Een ander punt is uiteraard: met wie? Je doet dat niet met een willekeurig iemand. Pas in november is de brug toegankelijk. Blij dat ik nog even heb.
Columns
-
-
De praatgrage vrouw van de tijdschriftenwinkel zegt het vaker: ‘Het zijn barre tijden.’
Meestal heb ik meer haast dan me lief is, maar dat kan ik niet altijd een rol laten spelen. Wat de tijden bar maakt, moet je kunnen delen. Iedereen heeft recht op die ruimte. -
Prettige foto, met geruststellend uitstraling: premier Jetten in een Caribisch ziekenhuis, vrolijk Caribisch pyjamajasje aan, duim omhoog, omringd door vijf lachende verpleegkundigen. Allergische reactie is bezworen, geen vuiltje meer aan de lucht.
De premier was vroeg op d... lees meer -
De grote wereld geeft al veel te lang geen aanleiding tot een goed humeur, de kleine om ons heen kan dat gelukkig nog wel veroorzaken. Je kunt niet altijd zeggen waarom dat zo is, maar dat hoeft ook niet, een goed humeur is een goed humeur.
-
Het zijn golfbewegingen: ineens hebben veel mensen het erover en dan is het weer een tijdje niet aan de orde. Kort samengevat: buitenaards leven. Vaak onderwerp van gesprek tijdens het natafelen of in de late uren van een verjaardag.
-
Waar ik het hoorde, weet ik niet meer, ook niet wie het zei, het was in een radioprogramma waarin iemand ons aanraadde een dankbaarheidsdagboekje bij te houden. Twijfel er nu ineens aan of dat het woord is. Beetje log is het, tuttig ook. Waar het om gaat, is dat je aan het einde... lees meer
-
Tijdje geleden trad een vriendin van me op tegen vier jongens die in een café een man lastigvielen. Die man zag er vrouwelijk uit of zoiets, ik weet het niet zeker, in ieder geval veroorzaakte hij irritatie bij de jongens die honend begonnen te klieren.
Die vriendin stond i... lees meer -
Nooit zeg ik meer: je houdt het niet voor mogelijk! Het zijn onzinnige woorden geworden, min of meer alles is enorm mogelijk. Dacht ik toen ik las dat de echtgenote van Frans Bauer, Mariska, volgend jaar van theater naar theater trekt met een programma dat de knusse titel heeft ... lees meer
-
In de vroege ochtend zet ik de televisie haast nooit aan. Ik ben meer van de radio. Gistermorgen wel en toen ging het in het ochtendprogramma over Pim Fortuyn, 24 jaar geleden vermoord. Joost Eerdmans was gast en Ben van der Burg ook (ik kijk weinig televisie, maar zie hem érg v... lees meer
-
Niet verwacht dat ik nog naar de knutselfase in mijn jonge leven zou worden getorpedeerd. Was gisteren toen ik het bericht las over de wc-rol zonder kartonnen koker. Die komt eraan.
Is zo’n ontwikkeling waarvan ik niet weet hoe ik er precies tegenover sta. Goed voor het mil... lees meer -
‘We leven in een vrij land, hoor!’
Soms, vaker dan soms, hoor je dat iemand zeggen die iets doet wat je moeilijk of irritant vindt. Je zegt er wat van. En dan komt het: `We leven in een vrij land, hoor.’
Het zou een triomfantelijke uitroep kunnen zijn, maar dat is het... lees meer -
Op het plein waar wij hier in de buurt vanavond de doden herdenken, wordt voor of na 8 uur meestal geen toespraak gehouden. Er is plechtige muziek van een fanfare, voor de stilte de eenzame trompet, dan de stilte, daarna het Wilhelmus en vervolgens gaat iedereen weer naar huis,... lees meer
-
Heb gisteravond helaas niet kunnen kijken. Dag van de Arbeid immers en die kan erin hakken. Maar ik wist wel dat er ‘op de Belg’ een nieuwe serie begon met in de hoofdrol de legendarische Parijse commissaris Maigret.
-
Misschien is het inmiddels wel gebeurd, maar gisteren was dat nog niet het geval: dat een hoge functionaris binnen het leger komt zeggen dat het érg dom was in een brandbaar gebied met brandbaar materiaal in de weer te zijn. In weersomstandigheden die de brandbaarheid fel aanwak... lees meer
-
Vaak zijn er nieuwigheden waarvan je hard denkt: waaróm? Wat ik een tijdje uit mijn gedachten hield, is de stroopwafel met kaas. Maar soms hoor ik er mensen over práten, echt waar. En ik denk dan: een stroopwafel met stroop is toch al een klein kunstwerk. Waarom moet het meer wo... lees meer