Veel onthouden we met behulp van ezelsbruggetjes. We leven nu op volle kracht in de zomertijd. Lange tijd moest ik ieder jaar nadenken over hoe het zat met de klok. Moet die nu aan het begin van de zomertijd voor- of achteruit? Voor veel mensen is dat een simpele kwestie, voor m... lees meer
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Zomer
Saskia & Serge! Ze waren uit mijn gedachten verdwenen, en dat spijt me. Gisteren zag ik ze ineens weer, in een interview waarin naar een antwoord werd gezocht op de vraag waarom duo’s het zo goed doen op het Songfestival. Is dat zo? Het fijne van het Songfestival vind ik trouwens dat niets ergens over hoeft te gaan. Sommige mensen vinden dat irritant, maar ik dus niet. Marga Bult deed in 1987 mee, onder het pseudoniem Marcha, en zij zegt dat ons liedje geen kloten heeft. Ik kan dat niet met haar eens zijn. Wat het wel heeft, weet ik ook niet precies, maar ik luister er telkens geïnteresseerd naar. Ik voel bovendien golven sympathie voor de zangeres. O ja, Saskia & Serge. Ze hadden geen duidelijk antwoord op de vraag waarom duo’s in de smaak vielen. Saskia meende: `Het is een romantisch plaatje.’ Zelf deden ze in 1971 mee. Ik moet gekeken hebben, maar van hun liedje `Tijd’ herinner ik me niets. Terwijl ik gisteren naar Saskia & Serge, diep in de zestig inmiddels, keek en luisterde, hoorde ik hun hoofdlied `Zomer in Zeeland’. Toen ik daar voor het eerst naar luisterde, ergens begin zeventig, viel ik min of meer zacht uit elkaar van ontspanning. Het is helemaal niet mijn soort muziek, maar ik voel er bijna ontzag voor. Nu ik de titel heb opgeschreven, zal het lied de hele dag in mijn hoofd blijven zitten, maar dat is alleen maar goed. Ik relativeer iedere beslissing die ik moet nemen, ga met niemand in felle discussie en straks ga ik als een poes gekruld in de vensterbank liggen, spinnend in de namiddagzon.
Columns
-
-
Op het grote terras naast het café kun je zitten, maar ook liggen, op brede banken die op een kleine verhoging staan, zodat je liggend op die bank de wereld toch een beetje kunt overzien.
Ik houd niet van grote terrassen en wil er ook niet op liggen. Daarvoor ga ik niet naa... lees meer -
Twintig jaar geleden verscheen er een boek over Earth and Fire, dat ik onmiddellijk kocht, want ik was nog steeds diep geïnteresseerd in alles omtrent Jerney Kaagman.
-
Natuurlijk kan ik me vergissen, maar in de Albert Heijn die ik een paar keer per week bezoek, zie ik nooit iemand die om spaarzegels vraagt. Ik kom er niet graag en om mijn korte verblijf daar te veraangenamen, let ik altijd op details, want details vertellen veel over ons.
-
Doordat er zich zo veel voordoet, gaat er ook veel aan me voorbij. De manosfeer, ik noem maar wat. Veel over gehoord, ik leef niet onder een steen, maar toch vroeg ik me niet af wat ervan moest denken. Als mannen zich als mannen gedragen, is dat niet niks. Kwam het daar niet ong... lees meer
-
Vorige week schreef ik het nog: met dit erg warme weer alsjeblieft geen foto’s in de krant van kwetsbare ouderen die in een zorginstelling met waterijsjes zwaaien, hun voeten in een bak koud water.
Ik ben daarop tegen omdat ik zo’n foto al te vaak heb gezien en bovendien vr... lees meer -
Waarschijnlijk zie ik het fout, maar ik denk er in geen enkel ander land voor zo veel zaken zo veel tips worden gegeven door deskundigen die graag open deuren nog een stukje verder openzetten.
Misschien komt het doordat we zo’n klein land zijn, met voor bijna niemand veel b... lees meer -
Binnen de bebouwde zit je toch anders voor je tuinloze huis dan wanneer je bijvoorbeeld aan de rand van een bos of tussen de weilanden woont. Het probleem, geen groot, is vooral je zichtbaarheid.
-
Bij sommige berichten denk ik streng: wat leer ik ervan? En die vraag komt dan ergens op een hoekje van mijn bureau terecht op een stapel papiertjes met aantekeningen waarvan ik verwacht dat ik er ooit nog iets mee kan.
Ik lees bijvoorbeeld dat fabrikanten binnenkort verpli... lees meer -
Bijna overbodig om vast te stellen: de komkommertijd bestaat niet meer. Daarvoor is er te veel brand in de wereld, te veel Trump, te veel harde chaos. Het is allemaal érg veel en daarom voel ik soms lichte heimwee naar die komkommertijd van ouderwetse kwaliteit, lege, lome dagen... lees meer
-
Toch nog even over de campagne Een praatje maakt je dag. De spotjes zijn immers ook nog steeds te zien, nog steeds met het speerpunt: de hond. Dus als je met iemand een praatje wil maken, kun je het beste over de hond beginnen, bijvoorbeeld met ‘Leuk hondje’, en dan dus... lees meer
-
Nu we wéér in warme dagen verzeild zijn geraakt, valt het toch aan te nemen dat we er inmiddels min of meer aan gewend zijn, in ieder geval weten wat ons te doen staat. Al die tips hoeven toch niet meer, zoals veel drinken, ventilator aanzetten, de schaduw opzoeken, niet voortdu... lees meer
-
Doordat ik zo verrast was door het mij onbekende verschijnsel, drong niet alles ervan scherp tot me door. Was gistermorgen in de het ochtendjournaal: de buurtcamping. Ik geloof niet dat ik er ver naast zit als ik begreep dat je met je buren op een camping in de buurt gaat zitten... lees meer
-
Moeilijk kan ik twee dingen tegelijkertijd doen. Vrouwen die ik ken, zeggen dat dit typisch voor mannen is. Irriteert me een beetje. Ik denk niet zo in dat soort oordelen. (Ook als ik iets niet kan vinden: ‘Mannen kunnen niet zoeken.’ Bah!)
-
Met open mond zitten lezen: stuk over het nieuwe kamperen, gisteren in deze krant. Of lezen, nee, vooral kijken. Tenten voor glampinggasten. Dat is het woord: glamping. Natuurlijk over gehoord, ik leef niet onder een steen, maar me nooit zo in verdiept, ook omdat ik op een ander... lees meer
