Begin jaren 80 was ik in het prachtige Praag, toen nog een neerslachtige stad. Een groot deel van Europa werd nog het communistische Oostblok genoemd. Daar mocht je niet te veel plezier en praatjes hebben.
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Lente
Klein dingetje dat ieder lente terugkeert, volstrekt onbelangrijk, terwijl het me wel bezighoudt. In mijn buurt is iets met de vogels aan de hand. Ze eten verkeerd of ze zijn ziek of ontstellend zenuwachtig, er is iets, wat zich later in het jaar niet voordoet, ik wil er eigenlijk helemaal niet over praten, want er zijn ergere kwesties. Het gaat over mijn auto. Mijn auto is oud en moe en geen gezicht, daarom hecht ik eraan. Maar het is de laatste weken nóg meer geen gezicht vanwege de vogels. Die auto parkeer ik natuurlijk dicht bij mijn huis, onder bomen. Die bomen zijn het probleem, want daarin zitten ze dus, de zieke of zenuwachtige vogels. Ik leg het woord maar meteen op tafel: diarree. En niet zo’n beetje ook. Soms neem ik mijn auto snel mee naar een garage met wasmogelijkheden, maar ineens heb ik daar geen zin meer in, ook omdat die diarree een gebed zonder end is, om het zo maar eens te zeggen. Eigenlijk kan het me niets schelen. Iedereen heeft weleens diarree. Maar soms kom je op plaatsen waar mensen verwijtend naar je auto kijken. Vreemd is dat. Gisteren stop ik voor de supermarkt. Naast de ingang staat een bank. Daarop zitten een man en een vrouw. Die vrouw heeft een ouderwets lichtblauw broekpak aan, op de groei gekocht, maar die groei heeft een kookpunt bereikt. Ze wijst tamelijk woedend naar mijn auto. Haar man knikt gehoorzaam. Voor hem staat een rode tas van de Mediamarkt met daarop de tekst: Ik ben toch niet gek. Alles heeft met elkaar te maken. Soms is dat troostrijk, soms ook niet.
Columns
-
-
Niet de hele dag, maar we maken wel vaak geluid. Dat geluid is een uiting van iets, vrolijkheid, vermoeidheid, ontstemming (zwaar zuchten).
-
Wanneer hier in huis onverwacht de bel gaat, is het of een bezorger van een pakje, meestal voor buren die niet thuis zijn, of iemand die me bij een goed doel wil betrekken, in veel gevallen een student die van het goede doel een bijbaantje heeft gemaakt. Soms ook bezoek, maar da... lees meer
-
Vorige week werd ik in een zaaltje geïnterviewd over mijn laatste boek en ook over eerdere. Wat altijd aan de orde komt, is de vraag of het ‘echt gebeurd’ is. Nu vind ik ‘echt gebeurd’ een breed begrip. Ik bedoel: ik kan zeggen dat het echt gebeurd is, want ik heb het bedacht, h... lees meer
-
Wanneer ik zeg dat ik soms, vaker dan soms, diep in gedachten verzonken ben, is dat een misleidende aanduiding. Die gedachten hoeven helemaal niet zo diep te zijn, ze trekken me alleen de diepte in en daar kan ik nooit 1,2,3 uitkomen.
-
Of ik het me goed herinner, weet ik niet, maar volgens mij is het een bellenblazende dwerg die bezoekers van de grootse kerstshow in een tuincentrum meteen na binnenkomst zien. Misschien doet die dwerg wat anders, maar wel iets in die sfeer. Is trouwens geen echte dwerg, maar va... lees meer
-
Van spreekwoorden en gezegden houd ik niet zo, maar een floept soms in mijn gedachten op: regeren is vooruitzien. Dan denk ik niet aan onze regering en het landsbelang, nee, aan de regie over mijn eigen leven. Daar ben ik niet altijd tevreden over. Ik moet mezelf vaker tot de or... lees meer
-
Wat er precies anders aan me wordt, weet ik niet begrijpelijk, maar wel een beetje. Ik heb het over bezoek aan ziekenhuis, niet om naar het bed van een vriend of kennis te gaan, hoewel dat ook best erg kan zijn, nee, voor mezelf, onderzoek(je), controle. Voor niemand is dat een... lees meer
-
Van de 75 jaar dat er televisie in Nederland is, heb ik er best veel meegemaakt. Ik was 10 toen er in ons huis een toestel kwam te staan, een vrij lelijk bakbeest. Fanatiek kijker ben ik nooit geweest, maar ik ben me natuurlijk wel bewust van de invloed van televisie op mijn lev... lees meer
-
Zaterdag kocht ik de pas verschenen luxe-editie van Rubber Soul van The Beatles. Met zo’n aankoop loop ik met het beste humeur van de wereld naar huis. In dat vrolijke humeur gloeit ook de opwinding van toen de plaat verscheen, begin december 1965. Paar weken later had... lees meer
-
Altijd hetzelfde: bij een controle-onderzoek in de polikliniek word ik gewogen en gemeten. Nog niet zo lang geleden vond ik het gewicht licht confronterend: ‘Thuis zegt de wegschaal toch iets anders.’ Raar zinnetje. De verpleegkundige knikt vriendelijk. Wordt waarschijnlijk een... lees meer
-
Je hoort vaak ‘De wereld staat in brand en…’ Dan volgt er iets waarover we ons druk maken, terwijl het eigenlijk belachelijk is dat we ons daar druk over maken. We moeten ons bezighouden met de wereld die in brand staat.
-
Hoewel ik tot mijn spijt geen verstand heb van vogels, lees ik er wel graag over. Daardoor krijg je er niet meer verstand van, daarvoor moet je ze meemaken in de vrije natuur, maar toch heb ik het gevoel dat ik vanuit een verre marge toch een beetje in de buurt ben.
Ik houd... lees meer -
Beetje bizarre samenloop van omstandigheden: vandaag begint de Kinderboekenweek en vanmiddag nemen we afscheid van kinderboekenschrijver Sjoerd Kuyper die vorige eeuw overleed.
Veel van zijn boeken vertelden hoe zijn kinderen opgroeiden, over hun vragen, hun stamelende geda... lees meer -
Soms snap je pas wat er met je aan de hand is als je erover leest. Nu is dat over een onderzoek naar de verhuftering van de samenleving. Wordt steeds erger, wat niemand zal ontgaan. De onderzoeker is Gerben Bakker en die zegt: ‘Dit gaat over het idee dat we met elkaar geen prett... lees meer