Wanneer zich een nieuwe politieke partij aandient, horen we min of meer meteen: Nederland snakt naar verandering. Misschien moet de leider van die partij dat wel zeggen, want het is goed groot in te zetten.
Snak ik naar verandering? Ken ik mensen die snakken naar veranderin... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Kwetsbaar
Dat onze levens kort en kwetsbaar zijn, moet maar geen besef zijn dat belastend is, maar soms kan het je even overspoelen. Dat is het woord: overspoelen. Als een golf, voeg ik eraan toe, want dat is het gevoel. Had ik gisteren toen ik op televisie een uitzending zag over prins Friso. Waar ik op doel is een moment uit 1968. Zijn vader zit met zijn pas geboren zoon in zijn armen, hij toont hem aan ons en zegt met een trotse glimlach: `En we noemen hem Friso.’ Ik zag dat, toen, was een heftige puber, had van alles aan mijn hoofd waarmee ik met geen mogelijkheid uit de voeten kon, en daar hoorden koninklijke gebeurtenissen absoluut niet bij, en ik onthield het dus. Dat merkte ik toen ik het weer zag. Ik dacht: en dan is het dus ineens bijna vijfenveertig jaar later. De vader is al een tijdje dood, de zoon nu ook. Het kan me even de adem benemen. Misschien is het wel lichte paniek. Ik moet ervoor zorgen dat ik er geen haast van krijg. Natuurlijk las ik hier en daar wat over Friso en nogmaals: ik wist nauwelijks iets van hem. En dat ligt niet alleen aan mij. Ja, dat er gedonder was over Mabel vanwege een dingetje met Klaas Bruinsma. Ik vond dat wel iets hebben. Het is alleen maar goed voor de verhoudingen als er iets minder braafs in zo’n keurige familie komt. Maar dat hij in 2001 officieel aan de Rijksvoorlichtingsdienst moest laten weten dat hij niet homseksueel was! Zat niet in mijn herinneringen opgeslagen. Friso noemde dat een `heel vervelend moment in mijn leven’. Ja, dat kun je wel zeggen. Beschamend.
Columns
-
-
In de polikliniek opent de arts zwierig de deur van zijn spreekkamer. Naast zijn bureau staat een jonge vrouw met een wat breekbare uitstraling.
De arts wijst naar haar: ‘Dit is Annika. Ze kijkt vandaag met ons mee. Als u daar tenminste geen bezwaar tegen heeft.’
Heb i... lees meer -
Het werkwoord ‘taarten’ kende ik niet. Betekent een taart naar iemands gezicht gooien of erin duwen. Dat laatste heeft de voorkeur, omdat het effectiever is.
-
Zou het erg zijn als we het niet meer over het Songfestival hadden? Ik denk het niet. Week of twee stilte daaromtrent en het is uit onze gedachten verdwenen.
Wat Angela de Jong ergens van vindt, probeer ik zoveel mogelijk aan me voorbij te laten gaan, maar nu kwam haar reac... lees meer -
Natuurlijk weet dat ik het ben, maar ik noem me niet graag consument. Vind ik een hebberig woord. Zie dan meteen een krantenfotootje van mijn hoofd voor me, verontwaardig, vastberaden blik, en daaronder: T. Verbogt, consument.
-
Afgelopen dagen was Zandvoort zo’n beetje de hoofdstad van Nederland. Op de radio werd er om de haverklap naar overgeschakeld en telkens was er een nieuwtje of een weetje.
Ik heb niet zo veel met de autosport, maar voel altijd belangstelling voor gebeurtenissen die 100 duiz... lees meer -
Van clubs en clubjes houd ik zeer, maar ik doe er verder niets mee, omdat ik me wijsmaak dat ik het te druk heb. Of het te druk wil hebben, misschien bang dat tijd anders zomaar voorbijgaat.
-
Rekeningen die ik moet betalen, spaar ik altijd even op. En ondertussen probeer ik er zo min mogelijk aan te denken. Ze liggen op een uithoek van mijn bureau en bovenop dat stapeltje heb ik een boek met humoristische verhalen gelegd. Wanneer ik dat boek zie, moet ik glimlachen.... lees meer
-
Je moet altijd voor jezelf opkomen. Heb ik geleerd, ben ik het mee eens, maar soms is het moeilijk. Nee, niet moeilijk, ingewikkeld. Ik merk dat ik niet goed kan uitleggen waarom.
-
In ons geheugen zit veel meer dan we denken, Het is soms even zoeken. Je voelt dat er een herinnering wakker wordt, maar waar zit die?
-
Wanneer ik de supermarkt verlaat, word ik fel opzij geduwd door een van de personeelsleden, in zo’n blauw supermarktjasje. Ik heb geen tijd geïrriteerd te zijn, want hij stormt op een man af die zijn fiets van het slot aan het halen is.
‘Meekomen!’ roept hij tegen die man.... lees meer -
Dat ik niet mijn best doe, kan ik niet zeggen, maar het lukt helaas zelden. Dan heb ik bijvoorbeeld al veertig vakantiefoto’s gezien, waarvan de meeste heel erg op elkaar leken, en zeg ik, echt zo enthousiast mogelijk: ‘Laat me nu eens de foto zien die jullie vakantie het treffe... lees meer
-
Volgens mij is het prima als je af en toe beseft dat je kinderachtig bezig bent. Ik bedoel niet alleen tijdens huiselijke ruzies (‘Nou, jij begon!’), maar in het grote sociale leven. Bijvoorbeeld in het verkeer.
Niet zo lang geleden kreeg ik vaak post van het Centraal Justi... lees meer -
Voortdurend hebben we behoefte aan nieuwigheid. Dat is niet erg, want zo houden we de boel levendig. Ik schrijf hier ‘de boel’ zonder dat ik precies weet wat ik met de boel bedoel, maar het staat voor veel.
Nu zit er bij nieuwigheid vaak nutteloze nieuwigheid, maar ook dat... lees meer -
Wanneer ben je gek? In de straten zijn steeds meer verwarde personen te zien. Zijn dat allemaal gekken? Gisteren hoorde ik op het journaal dat er voor mensen met een psychiatrische aandoening steeds minder zorg of nazorg is. Zijn dat ook allemaal gekken? Onlangs hoorde ik op de... lees meer