Waarschijnlijk zie ik het fout, maar ik denk er in geen enkel ander land voor zo veel zaken zo veel tips worden gegeven door deskundigen die graag open deuren nog een stukje verder openzetten.
Misschien komt het doordat we zo’n klein land zijn, met voor bijna niemand veel b... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Berispend
Op het station van Amsterdam ben ik geïnterviewd over mijn stationsgevoel – ik heb er even geen ander woord voor. Als ik dat gesprek is beëindigd, loop ik de stad in. Het is een broze herfstdag. Ik denk na over het eerste station in mijn leven. Dat van Nijmegen. Toen zag ik ook voor het eerste een trein in het echt. Met een locomotief. Drie jaar was ik. Als ik besef dat het me nauwelijks moeite kost die herinnering naar me toe te trekken, hoor ik de harde stem van een vrouw. Ze spreekt mensen toe die het station zojuist hebben verlaten of er naartoe lopen. Boven haar hoofd houdt ze een bord waarop veel staat geschreven. In nonchalante rode letters. Ik zie een paar keer `Jezus’ staan. De toon van de vrouw is fel en berispend. Als ik haar passeer, roept ze – en ik heb de indruk dat ze het speciaal tegen mij heeft: `Ga maar weer naar de hoeren!’ En over haar schouder maakt ze een wegwerpgebaar naar het gedeelte van de stad waar dat beroep wordt uitgeoefend. Ik ben helemaal niet van plan naar de hoeren te gaan, maar ja, dat ga je niet tegen de vrouw zeggen, want misschien denkt ze dan dat je een smoesje verkoopt en krijg je de volle laag en slaat ze je met dat bord om de oren. Dat kun je niet hebben op een broze herfstdag. Wat als ze had geroepen `Ga maar weer naar de HEMA!’? Had ik haar dan wel verzekerd dat ze zich vergiste? Maar dat roept ze niet, want tegen de HEMA zal Jezus geen bezwaar hebben. Tegen hoeren trouwens ook niet, bedenk ik ineens. Staat in de Bijbel! Maar ook hierover wil ik nu niet praten.
Columns
-
-
Binnen de bebouwde zit je toch anders voor je tuinloze huis dan wanneer je bijvoorbeeld aan de rand van een bos of tussen de weilanden woont. Het probleem, geen groot, is vooral je zichtbaarheid.
-
Bij sommige berichten denk ik streng: wat leer ik ervan? En die vraag komt dan ergens op een hoekje van mijn bureau terecht op een stapel papiertjes met aantekeningen waarvan ik verwacht dat ik er ooit nog iets mee kan.
Ik lees bijvoorbeeld dat fabrikanten binnenkort verpli... lees meer -
Bijna overbodig om vast te stellen: de komkommertijd bestaat niet meer. Daarvoor is er te veel brand in de wereld, te veel Trump, te veel harde chaos. Het is allemaal érg veel en daarom voel ik soms lichte heimwee naar die komkommertijd van ouderwetse kwaliteit, lege, lome dagen... lees meer
-
Toch nog even over de campagne Een praatje maakt je dag. De spotjes zijn immers ook nog steeds te zien, nog steeds met het speerpunt: de hond. Dus als je met iemand een praatje wil maken, kun je het beste over de hond beginnen, bijvoorbeeld met ‘Leuk hondje’, en dan dus... lees meer
-
Nu we wéér in warme dagen verzeild zijn geraakt, valt het toch aan te nemen dat we er inmiddels min of meer aan gewend zijn, in ieder geval weten wat ons te doen staat. Al die tips hoeven toch niet meer, zoals veel drinken, ventilator aanzetten, de schaduw opzoeken, niet voortdu... lees meer
-
Doordat ik zo verrast was door het mij onbekende verschijnsel, drong niet alles ervan scherp tot me door. Was gistermorgen in de het ochtendjournaal: de buurtcamping. Ik geloof niet dat ik er ver naast zit als ik begreep dat je met je buren op een camping in de buurt gaat zitten... lees meer
-
Moeilijk kan ik twee dingen tegelijkertijd doen. Vrouwen die ik ken, zeggen dat dit typisch voor mannen is. Irriteert me een beetje. Ik denk niet zo in dat soort oordelen. (Ook als ik iets niet kan vinden: ‘Mannen kunnen niet zoeken.’ Bah!)
-
Met open mond zitten lezen: stuk over het nieuwe kamperen, gisteren in deze krant. Of lezen, nee, vooral kijken. Tenten voor glampinggasten. Dat is het woord: glamping. Natuurlijk over gehoord, ik leef niet onder een steen, maar me nooit zo in verdiept, ook omdat ik op een ander... lees meer
-
Zondag einde van de Tour in Parijs, vandaag einde Vierdaagse, althans van de wandeltocht, de feesten gaan nog even door en ik snap burgermeester Brul... lees meer
-
De hele tijd wanneer het over de Vierdaagse gaat, hoor ik dat er ook veel jonge mensen meelopen, twintigers, soms worden er ook dertigers aan toegevoegd. Ik wist niet dat het opmerkelijk was en ik voel enorm dat ik het me persoonlijk moet aantrekken.
-
Zondag liep ik in de namiddag door de binnenstad van Nijmegen. Was niet ontiegelijk warm meer, maar nog best behoorlijk, een gehavend nakomertje van de hitte van vorige week.
Overal was het feestelijk, hier en daar nog aarzelend, maar de intentie zag er prima uit. Ik zag ve... lees meer -
Paar dagen geleden zag ik in, ik meen, Nieuwsuur, een kwestie die we maar niet met rust kunnen laten: fooien in de Nederlandse horeca. Moet beter. Naar Amerikaans model, want daar is een fooi verplicht. Ja, dat is zo, maar dat komt doordat bijna overal de bediening het... lees meer
-
Er is een bedrijf dat zich specialiseert in geuren. Het heet deftig International Flavors & Fragrances. Er werken daar specialisten en onderzoekers die nu bezig zijn de geur van Friesland vast te leggen. Er moet daar een bibliotheek van geuren komen. Als ik het goed begrijp.... lees meer
-
Nog maar een kort tijdje terug was het betrekkelijk eenvoudig: in de mail arriveerde een bericht van een adres dat je niet kende, en daarin stond dat een pas gestorven Nigeriaanse prins je in zijn testament had opgenomen. Je kreeg binnenkort 36 miljoen dollar, en meestal nog wat... lees meer