In de digitale reclame zat er een van Apple met de tekst: alleen het beste voor mam.
Moest even schakelen. Mam? Welke mam? Mam van Apple? Klinkt gezellig intiem: mam! Toen flitste het door me heen: Moederdag! Niet aan gedacht. Komt doordat mijn moeder er niet meer is die ze... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Afdaling
Daar zul je ’m hebben. Aldus de presentator van het journaal gisteren toen de Amerikaanse president uiterst soepel de vliegtuigtrap afdaalde, een hele kunst trouwens. Naar dit moment was maanden behoorlijk intensief toegewerkt. Gisterochtend zal vast herhaaldelijk vragend zijn geroepen of iedereen op scherp stond. En dat was natuurlijk hartstikke het geval. Een paar keer werd er vanuit Hilversum naar Schiphol overgeschakeld met de vraag `Hoe is het bij jou daar?’ en dan viel er niets te vertellen, nog minder dan niets. Iedereen keek gespannen naar een lege lucht. Eindelijk landde het toestel. Vanuit Hilversum werd er aan Schiphol gevraagd of dit echt het presidentiële toestel was en ja, dat was het echt. Van wie anders? Tijdje keken we naar een open deur en een vliegtuigtrap die naar een soepele afdaling hunkerde, en toen het dan eindelijk zover was, kwam er dit zinnetje: `Daar zullen we ’m hebben.’ Alles wat volgde was mooi. Zéker ook het klaarstaan van minister Timmermans. De Amerikaanse president is een charmant mens en weet precies hoe het moet, eerst de ferme handdruk, de hand lang vasthouden en dan met de linkerhand zacht klapje op de rechterbovenarm van de ander geven. Minister Timmermans kent dit sympathieke ritueel en gaat er uitstekend mee om. Blijkbaar waren de eerste woorden van de president dat hij van ons land hield. Prima. Hij wees naar boven, naar de hemel. Waarschijnlijk een opmerking over het weer. Dat werkte mee. Mijn moeder zou op zo’n moment daar gezegd hebben: `We boffen toch maar.’
Columns
-
-
Hoe het in andere steden gaat, weet ik niet, maar de vrijmarkt hier is van huis tot huis. Voor wie wil.
In de vroege ochtend, nauwelijks nog stil op straat, haast ik me naar de supermarkt om nog wat details te scoren voor bij het hotdogsaanbod in de namiddag, wanneer mijn K... lees meer -
Eergisteren, op weg naar de sportschool, vroeg dus, zag ik een man en een vrouw die een rolkoffer achter zich aan trokken, Ze hadden een toeristische uitstraling en een oranje hoed op, zeg maar een cowboyhoed.
Blijkbaar staat er in reisinformatie over ons land dat eind apri... lees meer -
Niet elke dag denk ik aan de Fietsersbond, terwijl ik toch min of meer levenslang fiets. De eerste zeven jaar bewoog ik me anders door mijn kleine wereld, driewieler (ook een soort fiets!) en de step, maar daarna begon het. Op een zomerse namiddag stond een gloednieuwe fiets in... lees meer
-
Wat ik een fijne ontwikkeling vind, is dat er voor zeer jonge kinderen boekjes bestaan die hen vertrouwd maken met klassieke muziek. Ze zijn van hard karton, min of meer onverwoestbaar, en met sterke illustraties wordt telkens het leven van een componist in beeld gebracht.
... lees meer -
Zondag overleed Jan Donkers, 83 jaar. Ik las een paar mooie stukken over hem, die voor heimwee zorgen naar een tijd dat je nog voor de radio ging zitten om kennis te maken met nieuwe rockmuziek of oude opnieuw te horen, met een toelichting van Donkers waarover je even nadacht. Z... lees meer
-
Gelukkig weet ik op tijd dat we in de Nationale Aardappelweek zitten. In mijn omgeving is de aardappel een underdog geworden. We eten hem wel, zo nu en dan, maar dan zijn we in een behoudende stemming. Pasta, rijst, salades in diverse verschijningsvormen, dat allemaal wel.
... lees meer -
Paar dagen geleden sprak ik een van de 8 miljoen Nederlanders die op meivakantie gaan. Hij verlaat het land om ergens in Spanje neer te strijken, bestemming ben ik vergeten, maar waar in ieder geval ‘alles geregeld’ is. Zou ik ook best in mijn dagelijks leven willen hebben, maar... lees meer
-
Nog steeds zijn er dingen waarvan ik niet weet hoe ze genoemd worden. Meestal in de gereedschapssfeer. Is niet erg, maar ik heb altijd het gevoel dat ik meer in mijn omgeving thuishoor wanneer ik weet hoe alles heet. Woorden kunnen je helpen je leven te begrijpen.
Nu is het... lees meer -
In het ochtendprogramma op Radio 1 werd er gisteren na half 8 overgeschakeld naar een schoolplein in, ik meen, Zeist. De verslaggever vertelde hoe dat plein werd klaargemaakt voor het Fietsexamen.
Scholieren moesten laten zien hoe ze aangaven links – of rechtsaf te slaan, w... lees meer -
Wat ik niet wist, maar me niet verbaast is dat er maar liefst 5 miljoen landgenoten getatoeëerd zijn, sommigen zitten min of meer helemaal vol, iets minder hebben er maar een paar of één, een kleintje, niet al te opvallend. Hoe het zit met die ontwikkeling, geen idee. Misschien... lees meer
-
Graag herhaal ik hier dat niets lang geleden is. Ik heb het niet over de oertijd, nee, over het leven dat je leeft. Misschien moet ik voor mezelf spreken: mijn leven.
-
Wanneer een zeer Bekende Nederlander is overleden, tuimelen de mooie woorden onstuitbaar over elkaar heen, soms zo intens dat je voorzichtig denkt: een onsje minder mag ook wel, er was ook een andere kant.
-
Politici en hun muzikale voorkeur, interessant om daar kennis van te nemen, maar meestal weten we er niets van.
Dacht eraan toen zaterdag de Japanse premier, Sanae Takaichi, de Engelse hardrockband Deep Purple bezocht. De musici, allemaal enorm pensioengerechtigd, geven dez... lees meer -
Hoewel het allemaal niet handig is, moeten we de komende dagen maar niet meer zeuren over het bezoek van onze majesteiten aan de Amerikaanse president.