Wanneer ik op zaterdag, niet al te laat in de ochtend alsjeblieft, over de markt loop, heb ik het geruststellende gevoel dat mijn drukke woonplaats een dorp is geworden. Misschien is dat de voornaamste reden dat ik er heen ga. Er zijn makkelijkere manieren om levensmiddelen te v... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Opleiding
'Heb je gevraagd of meneer pijn heeft.’ Ik ben bij een andere huisarts dan mijne beland. Komt omdat ik niet in mijn woonplaats verblijf. Het is altijd een gedoetje om dan gehoord te worden. Komt natuurlijk door de drukte. Maar goed, een van mijn grote tenen nam in omvang toe. Sommige dingen kunnen niet groot genoeg zijn, maar mijn teen hoort daar niet bij. Ik word ontvangen door een huisarts in opleiding. Dat zegt ze aanvankelijk niet, wat ook niet hoeft, maar ik zie het en vraag me niet waaraan. Ik leg mijn klacht uit en merk dat ik nog nooit zo lang over een teen heb gesproken. Had die daar niet al eerder recht op? Andere lichaamsdelen hebben tot nu toe veel meer aandacht gehad, niet alleen in gesprekken binnen de gezondheidszorg, maar ook in gedachtewisselingen met intimi. `Laat maar eens zien,’ zegt ze monter na mijn uiteenzetting. Ze beziet mijn teen met vrolijke warmte, alsof die een grappig, ontzettend aaibaar diertje is. Dan zegt ze: `Ik roep er even mijn opleider bij.’ Als die zich even later over het ongemak gebogen heeft, doet hij wat er van hem verwacht wordt, namelijk opleiden. Daarom vraagt hij of ze gevraagd heeft of meneer pijn heeft. Heeft ze niet, maar dat was ook niet nodig, want meneer heeft aan het begin van het gesprek gezegd dat dat wel meeviel. Dat herhaalt meneer dus namens haar. Moet meneer niet doen, want hij wordt niet opgeleid. Toch is meneer niet te houden, want o, o, wat wil hij de leuke vrouw in opleiding graag helpen! Misschien wel een groter probleem dan zo’n stomme teen.
Columns
-
-
Woord waarvan ik onrustig word: klus. Of kleiner: klusje. Uiteraard is het niet het woord, maar wat het woord betekent of oproept. Woord dat ook te nonchalant gebruikt wordt.
Een nieuwe regeringsleider wordt gevraagd wat de plannen voor het land zijn. Antwoord is meestal v... lees meer -
Gistermorgen keek ik even naar Goedemorgen Nederland dat ‘een fris ochtendprogramma’ wordt genoemd, waarschijnlijk omdat er vaker in gelachen wordt dan in andere actualiteitenprogramma’s. Daar is niets op tegen: aan het begin van de dag lekker lachen kan de energie voeden die no... lees meer
-
Als kind vond ik nieuwe schoenen lastig. Behalve dat ze nog lekker moesten gaan zitten (‘inlopen’ noemde de man in de winkel dat), was het vervelend dat ze er zo nieuw uitzagen. Je voelde je meteen een stuk braver dan je was, een veel te net jongetje. Je hoorde die eerste dagen... lees meer
-
Met een klein beetje vlees in een klein zakje verlaat ik de slagerij en dan springt op straat een niet al te grote hond fel blaffend tegen me op. Ik heb geen verstand van honden, maar zie wel wat mij aantrekkelijk maakt.
-
Als iemand tegen je roept ‘Nou zeg dan maar hoe je het wilt hebben!’ sta je in de meeste gevallen wat richtingloos op glad ijs. Je weet ook niet goed hoe je het wilt hebben, je hebt het liefst dat iemand dat voor je bedenkt.
-
Het is uitstekend voor je karakter dat je soms gewoon maar toegeeft dat je niet goed bezig bent. Ben ik best vaak, maar heb het niet altijd in de gaten, ja, meestal als het te laat is.
-
Het lijkt me een leuke film van Maike Meijers. Wen Er Maar Aan heet die en ik moet er nog heen. Als ik het goed begrijp is de hoofdpersoon een actrice die worstelt met de overgang. In een scène heeft ze in haar broek geplast en probeert die droog te krijgen door in een... lees meer
-
Als ik me erger wil ik meteen dat het ophoudt. De meest ergernis is zonde van de moeite, beetje tragische energie. Ik heb het over ergernis die je niet deelt, die zich alleen in jouw stemming afspeelt. Er bestaat natuurlijk ook extraverte ergernis, dus dat je iemand wat ziet doe... lees meer
-
Begin jaren 80 was ik in het prachtige Praag, toen nog een neerslachtige stad. Een groot deel van Europa werd nog het communistische Oostblok genoemd. Daar mocht je niet te veel plezier en praatjes hebben.
-
Niet de hele dag, maar we maken wel vaak geluid. Dat geluid is een uiting van iets, vrolijkheid, vermoeidheid, ontstemming (zwaar zuchten).
-
Wanneer hier in huis onverwacht de bel gaat, is het of een bezorger van een pakje, meestal voor buren die niet thuis zijn, of iemand die me bij een goed doel wil betrekken, in veel gevallen een student die van het goede doel een bijbaantje heeft gemaakt. Soms ook bezoek, maar da... lees meer
-
Vorige week werd ik in een zaaltje geïnterviewd over mijn laatste boek en ook over eerdere. Wat altijd aan de orde komt, is de vraag of het ‘echt gebeurd’ is. Nu vind ik ‘echt gebeurd’ een breed begrip. Ik bedoel: ik kan zeggen dat het echt gebeurd is, want ik heb het bedacht, h... lees meer
-
Wanneer ik zeg dat ik soms, vaker dan soms, diep in gedachten verzonken ben, is dat een misleidende aanduiding. Die gedachten hoeven helemaal niet zo diep te zijn, ze trekken me alleen de diepte in en daar kan ik nooit 1,2,3 uitkomen.
-
Of ik het me goed herinner, weet ik niet, maar volgens mij is het een bellenblazende dwerg die bezoekers van de grootse kerstshow in een tuincentrum meteen na binnenkomst zien. Misschien doet die dwerg wat anders, maar wel iets in die sfeer. Is trouwens geen echte dwerg, maar va... lees meer