Het lijkt me een leuke film van Maike Meijers. Wen Er Maar Aan heet die en ik moet er nog heen. Als ik het goed begrijp is de hoofdpersoon een actrice die worstelt met de overgang. In een scène heeft ze in haar broek geplast en probeert die droog te krijgen door in een... lees meer
Jano van Gool
In de Pers
Recent
Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd
Stoer
De Donald Duck van vorige week was een dierendagnummer. Daar zorgt het tijdschrift ieder jaar voor, natuurlijk ook omdat de hoofdpersonen van de meeste verhalen die erin staan, zelf dieren zijn. Ik heb het aandachtig gelezen, wat ik iedere week doe. Het houdt me scherp, denk ik dan, maar misschien moet ik dat soort dingen wel helemaal niet denken. Dierendag was gisteren al een tijdje aan de gang, toen ik per pas bij stilstond. En er is nog wel een logé in huis die enorm dier is, een voorname kater met lang rood haar. Hij is er nu al vier weken. Binnenkort wordt hij waarschijnlijk door zijn baasjes opgehaald, dus ik moet mijn best doen me niet al te zeer aan hem te hechten, wat nogal een karwei is. Zoals iedereen die een huisdier heeft, dicht ik hem menselijke eigenschappen toe. Dus ik ga er vanuit dat hij denkt of `iets weet’, bijvoorbeeld dat hij gisteren wist dat het dierendag was en ook vaststelde dat ik daaraan lange tijd niets deed en ook dat hij te trots was om me dat te laten merken. Ik kan nu wel stoer roepen dat dit allemaal natuurlijk niet zo is, maar dat weet ik niet. Soms zijn er gebeurtenissen die me even bezighouden: hij ligt vaak op mijn bureaustoel te slapen en als ik daar dan wil zitten, verplaats ik hem. Dat stelt hij niet op prijs. Hij geeft me dan een soort klap, niet hard, maar toch. Daar wil hij me iets mee duidelijk maken. Gisteren zei ik in de loop van de ochtend op rare hoge toon dat ik dierendag he-le-maal niet vergeten was. En toen keken we elkaar een paar seconden strak aan.
Columns
-
-
Als ik me erger wil ik meteen dat het ophoudt. De meest ergernis is zonde van de moeite, beetje tragische energie. Ik heb het over ergernis die je niet deelt, die zich alleen in jouw stemming afspeelt. Er bestaat natuurlijk ook extraverte ergernis, dus dat je iemand wat ziet doe... lees meer
-
Begin jaren 80 was ik in het prachtige Praag, toen nog een neerslachtige stad. Een groot deel van Europa werd nog het communistische Oostblok genoemd. Daar mocht je niet te veel plezier en praatjes hebben.
-
Niet de hele dag, maar we maken wel vaak geluid. Dat geluid is een uiting van iets, vrolijkheid, vermoeidheid, ontstemming (zwaar zuchten).
-
Wanneer hier in huis onverwacht de bel gaat, is het of een bezorger van een pakje, meestal voor buren die niet thuis zijn, of iemand die me bij een goed doel wil betrekken, in veel gevallen een student die van het goede doel een bijbaantje heeft gemaakt. Soms ook bezoek, maar da... lees meer
-
Vorige week werd ik in een zaaltje geïnterviewd over mijn laatste boek en ook over eerdere. Wat altijd aan de orde komt, is de vraag of het ‘echt gebeurd’ is. Nu vind ik ‘echt gebeurd’ een breed begrip. Ik bedoel: ik kan zeggen dat het echt gebeurd is, want ik heb het bedacht, h... lees meer
-
Wanneer ik zeg dat ik soms, vaker dan soms, diep in gedachten verzonken ben, is dat een misleidende aanduiding. Die gedachten hoeven helemaal niet zo diep te zijn, ze trekken me alleen de diepte in en daar kan ik nooit 1,2,3 uitkomen.
-
Of ik het me goed herinner, weet ik niet, maar volgens mij is het een bellenblazende dwerg die bezoekers van de grootse kerstshow in een tuincentrum meteen na binnenkomst zien. Misschien doet die dwerg wat anders, maar wel iets in die sfeer. Is trouwens geen echte dwerg, maar va... lees meer
-
Van spreekwoorden en gezegden houd ik niet zo, maar een floept soms in mijn gedachten op: regeren is vooruitzien. Dan denk ik niet aan onze regering en het landsbelang, nee, aan de regie over mijn eigen leven. Daar ben ik niet altijd tevreden over. Ik moet mezelf vaker tot de or... lees meer
-
Wat er precies anders aan me wordt, weet ik niet begrijpelijk, maar wel een beetje. Ik heb het over bezoek aan ziekenhuis, niet om naar het bed van een vriend of kennis te gaan, hoewel dat ook best erg kan zijn, nee, voor mezelf, onderzoek(je), controle. Voor niemand is dat een... lees meer
-
Van de 75 jaar dat er televisie in Nederland is, heb ik er best veel meegemaakt. Ik was 10 toen er in ons huis een toestel kwam te staan, een vrij lelijk bakbeest. Fanatiek kijker ben ik nooit geweest, maar ik ben me natuurlijk wel bewust van de invloed van televisie op mijn lev... lees meer
-
Zaterdag kocht ik de pas verschenen luxe-editie van Rubber Soul van The Beatles. Met zo’n aankoop loop ik met het beste humeur van de wereld naar huis. In dat vrolijke humeur gloeit ook de opwinding van toen de plaat verscheen, begin december 1965. Paar weken later had... lees meer
-
Altijd hetzelfde: bij een controle-onderzoek in de polikliniek word ik gewogen en gemeten. Nog niet zo lang geleden vond ik het gewicht licht confronterend: ‘Thuis zegt de wegschaal toch iets anders.’ Raar zinnetje. De verpleegkundige knikt vriendelijk. Wordt waarschijnlijk een... lees meer
-
Je hoort vaak ‘De wereld staat in brand en…’ Dan volgt er iets waarover we ons druk maken, terwijl het eigenlijk belachelijk is dat we ons daar druk over maken. We moeten ons bezighouden met de wereld die in brand staat.
-
Hoewel ik tot mijn spijt geen verstand heb van vogels, lees ik er wel graag over. Daardoor krijg je er niet meer verstand van, daarvoor moet je ze meemaken in de vrije natuur, maar toch heb ik het gevoel dat ik vanuit een verre marge toch een beetje in de buurt ben.
Ik houd... lees meer