Boekenweek! Daarom stond ik zaterdag halverwege de ochtend op het balkon van de eerste verdieping van een boekhandel aan een plein. Achter een microfoon. Dat plein was min of meer leeg, maar wel vriendelijk beschenen door de ochtendzon. De hele dag zouden op dat balkon schrijvers voorlezen uit hun boeken, kwartiertje, halfuur. Ik besloot dat een kwartiertje wel voldoende was, want een stil plein kan aantrekkelijk zijn.
In deze krant las ik eergisteren dat er in Nederland 60000 coaches zijn, ruím. Omdat iedereen zich coach mag noemen, zijn dat er te veel. Is dat zo? Geen idee. De eigenaar van ons grootste coachingsbedrijf maakt zich zorgen: je moet er een goede opleiding voor volgen, want er komen nogal wat vaardigheden en technieken bij kijken. Geloof ik meteen omdat bij alles vaardigheden en technieken van belang zijn.
Op de voorkant van het boek staat een hamster met rode bokshandschoenen met daaronder de woorden `voor elke ongemakkelijke situatie’. Titel : De gouden gespreksgids. Ik hoorde er enthousiast over spreken in een radioprogramma, vooral door de auteur, Wicher Schols, wat ik ook had gedaan als ik hem was. Boek gaat onder meer over praten met iemand die je niet kent, het staat onder de hamster gemeld, tips voor sociaal ongemak.
Zelden denk je `Goed zo’ wanneer iemand zegt: “Wij trekken de stekker eruit.” Is bijna altijd even slikken geblazen. Ik lees het over het televisieprogramma Blauw Bloed. Daar gaat die uit, de stekker. Ook uit andere programma’s, maar ik beperk me nu tot Blauw Bloed. Dat doe ik volgens mij namens alle mensen die van nature onrustig zijn, niet omdat ze vol grimmige psychische problemen zitten, nee, gewoon: onrustig. Is verder niet erg, ook niet écht lastig, maar soms hebben we behoefte aan kalmerende momenten.
Zeker weten dat je iets dáár hebt neergelegd of neergezet en het is er niet meer. Je bent het kwijt, maar dat kán dus niet. Lang heb ik gedacht dat zoiets overgaat, dat je je leven zo hebt ingericht dat dit soort klein ongemak zich niet meer voordoet, maar dat is niet zo. Je merkt het altijd pas als je het nodig hebt. Sterk voorbeeld: het rolletje plakband. Ineens kan dat van het hoogste belang zijn. Of wat daarbij hoort: de schaar.
Het regent onbarmhartig, zaterdag, maar het meisje van de kaaskraam heeft iedere seconde zin in de dag. Zo kun je eruitzien en dat doet ze. Ze moet er zo veel bij praten dat ik haar niet helemaal volg, maar dat vindt ze geen probleem. Niets is een probleem en het stemt monter soms mensen tegen te komen die dat zeker weten. “Anders nog iets? Ik heb er een leuk geitenkaasje bij. Komt van een zorgboerderij.” Vind het ineens bij de dag horen, dat geitenkaasje, en knik hebberig.
De afgelopen weken heb ik er geen greintje interesse voor kunnen mobiliseren, het is dus uit vaag schuldgevoel dat ik vanavond waarschijnlijk kijk naar het Songfestival. Immers een nationale gebeurtenis. Om me heen zeggen ze bovendien dat ik niet moet zeuren, want: het is leuk!
“Wat ga je hierna doen?” Die vraag hoor ik laatste tijd vaak. Soms iets uitgebreider: “Wat ga je hierna doen, als alles voorbij is?” Als alles voorbij is? Nooit gaat alles voorbij, althans nooit helemaal. Alles is bovendien erg veel. We snappen wat er bedoeld wordt: als ons leven weer opengaat, het virus niet bedwongen maar gekanaliseerd, minder zorgen, minder overheid die zich zo direct met ons persoonlijk leven bemoeit. Dat is alles. Na alles is er een nieuwe tijd en misschien moeten we dan iets doen wat we anderhalf jaar niet hebben kunnen doen.
Vrienden van me zijn verbaasd als ik zeg dat het mij verbaast dat er terrassen zijn die al om zes uur in de ochtend opengaan. Ze beweren dat het prettig is dat je wanneer je de hele nacht gefeest hebt, nog even een afzakkertje kunnen nemen op een terras. Zelf ben ik niet meer zo van de afzakkertjes, maar dat komt omdat er iets te veel in mijn leven waren, soms zo’n lange aaneenschakeling van afzakkertjes dat ik vergat dat een opwaartse beweging misschien geen onzin was.
Niet zo vaak heb ik dat ik denk: dát wil ik hebben! Of dwingender: dát móet ik hebben! Lijkt me een goed teken. Ja, ik ben iemand die alles al heeft. Misschien over een tijdje niet meer omdat er meer aanbod is, maar nu wel. Natuurlijk, een nieuw boek betekent altijd grote vreugde, al bijna levenslang, net als nieuwe muziek, toevoegingen aan voorwerpen uit de wereld van Kuifje, met dat alles ben ik zeer in mijn nopjes, maar ik heb het uiteraard over dingen die je nódig hebt.
