Jano van Gool

In de Pers

lekker tobben met de tragikomedie van Thomas Verbogt - Binnen één alinea van lachen naar huilen: lekker tobben met de tragikomedie van Thomas Verbogt ★★★★★ ... - Katinka Polderman in: De Volkskrant lees meer
Vogel, met Bram van der Vlugt - Vijfentachtig is Bram van der Vlugt, bijna dan, maar zijn hoofd weigert dat feest te vieren. Liever leert het nog lange teksten.... - DICK VAN TEYLINGEN, theaterkrant in: Theaterkrant lees meer
Hoe alles moest beginnen - Twee kinderen, Thomas en Licia, gaan met elkaar het verzonnen leven aan, want het echte leven vertrouwen ze niet.... - Thomas Verbogt in: Uitg. Nieuw Amsterdam lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

De Gelderlander

Evenwicht

In de tweede helft van december heet boodschappen doen: `van alles in huis halen’. Dat doen we de hele tijd, van alles in huis halen. Hoort bij dagen die prettig moeten zijn. Dat wensen we elkaar voortdurend toe, `Prettige dagen!’. Soms klinkt het als een bevel. Prettige dagen kunnen alleen maar prettig zijn als je van alles in huis hebt gehaald.

Vliegen

Veel mensen hebben het ineens over 20-20, als ze het nieuwe jaar bedoelen. Het lijkt wel een korfbaluitslag. Het is een vól nieuw jaar, er kan veel goeds in gebeuren, ook veel minder goeds, maar ik wil er graag optimistisch aan beginnen. Laten we het jaar dus alsjeblieft voluit tweeduizendtwintig noemen. Het geeft ook aan hoe lang we met deze jaartelling bezig zijn, dat we in een nieuwe fase van de geschiedenis zijn beland. Dat gebeurt in wezen natuurlijk iedere seconde, maar je kunt het niet om de haverklap beseffen, want dan slaat de onrust agressief toe. 

Comfortabeler

Hier in de buurt was een kleine winkel waarvoor je voor films terechtkon. DVD’s dus, maar ook zeldzame affiches, boeken uit de hele wereld, foto’s en vooral ook informatie. Het was een erg volle winkel, maar die kan juist zo aantrekkelijk zijn, want je moet naar alles zoeken en ondertussen kom je veel tegen waarnaar je ook graag had gezocht. 

Zwembroek

We schudden de zoete kerstmuziek van ons af, kammen het kaarsvet uit ons haar en zoeken tastend naar de orde van de dag, die vreemde orde tussen Kerstmis en de laatste dag van het jaar. 
Ik probeer me een beetje op daadkracht te concentreren, maar die leidt in mezelf een stamelend leven. Dus kijk ik wat om me heen en zie dat er een nieuwe bezorgdienst komt. Bezorgdiensten spelen een belangrijke, soms zelfs essentiële rol in ons bestaan. 

Geitenkaas

Natuurlijk zoeken we vanavond, morgen en overmorgen altijd naar ons eerste échte kerstgevoel. Wat dat precies was en is, valt nauwelijks te omschrijven. Daarom zoeken we er ook naar. Het was te mooi om waar te zijn als het voor het oprapen lag, ergens in ons hoofd of hart.
Voor bijna alles wat te mooi is om waar te zijn, moet je intens je best doen. Die intensiteit is er wel, geloof ik. Aan de versiering zal het in ieder geval niet liggen. De mooiste waarheid moet je met kaarslicht proberen te vinden.

Welles

Toen ik zaterdag op weg naar de markt was, zeiden wel vier mensen die ik vaag uit de buurt of van de markt ken: “Fijne dagen.” Ze zeiden het vriendelijk, met warme oogopslag, het deed me genoegen. “Insgelijks,” zei ik slap terug. Ik houd niet van dat woord, maar “Jij ook fijne dagen” vind ik zo papegaaierig. 

Reep

Natuurlijk hebben pakketbezorgers het moeilijk! Tegen een te gering salaris moeten ze veel te veel doen, terwijl hun werkgever ons juist stimuleert de pakjes te bestellen. Niet alleen hun werkgever, maar de bedrijven waar die pakjes vandaan komen. Dat laatst is begrijpelijk, maar ik zeg het vaker: bezoek aan een winkel is natuurlijk ook mogelijk, en dan bedoel ik dus een winkel met een deur en iemand die iets tegen je zegt, als je binnenkomt, en dan liever niet meteen op orkaansterkte: “Kan ik u helpen?”. 

Motto

Het zijn soms prachtige en/of fascinerende kerst- en/of nieuwjaarskaarten die ik per mail of app ontvang. Ik heb er al een paar waarop ik iets moet aanklikken en dan gaan grappige Kerstmannetjes Jingle Bells zingen of zie ik een onvoorstelbaar vuurwerk, terwijl André Rieu Am schönen blauwe Donau speelt. Het kan ook soberder: alleen maar een afbeelding. Of iets minder sober: een foto van de afzenders met Kerstmanmutsen op en gezellige truien aan. 

Noten

Fascineert me ieder jaar, de kerstpakketten. Vooral nu het duidelijk is dat niemand duurzame dingen wil, bijvoorbeeld een leuk kurken siervoorwerp, en ook geen cadeaubonnen. Nee, blikjes met Bulgaarse leverpastei of potjes olijven. En luxe noten, wat ik altijd zo’n treurige aanduiding vind. Toen mijn moeder was overleden en ik met de uitvaartdeskundige sprak, vroeg die ik of ik na afloop van de plechtigheid luxe noten wilde. Ik dacht toen: nee, wilde moeder vast niet, gewoon lekkere zoute pinda’s.

Blauw

Wat ik prettig vind is dat ik steeds minder snel last heb van lichte wanhoop, maar voel die toch nog steeds wanneer ik iets lees wat voor mij bedoeld is terwijl ik er nauwelijks iets of helemaal niets van begrijp. Brieven van de overheid bijvoorbeeld. Of gebruiksaanwijzingen bij apparaten die je zelf in elkaar moet zetten. Vaak komt het door de belabberde formulering, maar ja, daar moet ik in principe toch doorheen kunnen lezen. Ook gebeurt het dat ik onderdelen van de informatie niet bruikbaar met elkaar kan verbinden.

Pagina's