Jano van Gool

In de Pers

Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer
Nieuwe roman van Thomas Verbogt, een wrokloze boomer - Thomas Verbogt zoekt naar manieren om van het leven te houden en er zin aan te geven.... - Rob Schouten in: Trouw lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

De Gelderlander

Knallend

Op 4 november 1963 kreeg mijn vader van mijn moeder voor zijn verjaardag de Dikke van Dale cadeau, het groot Woordenboek der Nederlandse Taal. Mijn vader werd veertig, het boek was een enórm cadeau, mijn moeder had er in het geheim voor gespaard. Bij ons thuis was toen minder geld dan later gebruikelijk werd, het was een forse uitgave.
Ik was erbij toen mijn moeder hem het cadeau overhandigde, haar trots maakte haar nog vrolijker dan anders. Het was aan mijn vader te zien dat hij het niet had verwacht, hij zag er overrompeld en dolblij uit. 

Schoonmaak

Zondag begon de lente van dit jaar. Ik dacht het gisteren was. 21 maart zit al levenslang in mijn hoofd als officiële lentedatum, het seizoen van nieuw licht, nieuw leven en optimisme. Vaak trekt de natuur zich weinig aan van wat er in de wereld gebeurt. 
Gisteren zag ik in een paar kranten foto’s van dode mensen in de straten van verwoeste steden, om heen de rook van nog meer gruwelijk geweld. Mogen we het dit jaar wel over de lente hebben?

Trots

Wéér is het Finse volk het gelukkigste van de wereld. Onderzoekers stelden het vast voordat de oorlog begon, maar toch. Ik begrijp dat de Finnen onder meer zo gelukkig zijn omdat iedereen daar bereid is anderen te helpen. Ook zijn ze erg gezond en is er geld genoeg.
Wat weet ik weinig van de Finnen af! Ik heb, geloof ik, nog nooit een Fins boek gelezen. Finse muziek, geen idee. O ja, Sibelius. Ik zal vast weleens een Finse film hebben gezien, maar daarvan herinner ik me niets, terwijl ik best een goed geheugen heb.

Schuldig

Gelukkig wordt me zelden gevraagd wat er door me heen gaat. Die vraag is alleen aan de orde wanneer topsporters een topprestatie geleverd hebben. Ik ondervind wel andere erge vragen, zoals: “Is er iets?” Of: “Waarom vraag je dat?” Ook erg: “Wat bedoel je?”, terwijl het glashelder is wat je bedoelt, de ander is het alleen niet ééns met wat je bedoelt, vandaar: “Wat bedoel je?”

Kraamvisite

Sommige dingen veranderen nooit, gewoon omdat het niet kan. De dag na de verkiezingen lees je vaak dat de opkomst historisch laag was, dat de grootste partijen de grootste blijven maar wel inleveren, en waarom mensen niet gestemd hebben (“Het leeft hier niet zo”).
Zo hoort het, dat is de Nederlandse politiek.

Nodig

Belachelijke hoeveelheid glaswerk! Staat allemaal in een kast die ik dagelijks open, maar nog nooit vond ik het een belachelijke hoeveelheid. Stuk of tien jeneverglaasjes bijvoorbeeld. In dit huis is zeker al twintig jaar geen jenever meer gedronken. Is van een tijd die voorbij. Maar niet alleen jeneverglaasjes. Voor iedere denkbare drank staat er meer dan genoeg. Kan de bezem doorheen. Sinds eergisteren wonen er vluchtelingen in onze straat, man en een vrouw, twee jonge kinderen. In drie dagen van Oekraïne naar hier.

Voorzitter

Wanneer ik dadelijk naar het stemlokaal loop, vol democratische trots, met opgeheven hoofd, borst vooruit, weet ik gelukkig wat me daar te doen staat. Toen ik een stemwijzer had ingevuld, begreep ik wat ik wilde en dat verraste me niet tot mijn opluchting. Er bleven twee partijen over en ik moest nog wat extra vragen beantwoorden. Er won er een, maar ik koos vol overtuiging voor de andere. Zo’n soort wijzer zou ik ook op andere momenten in mijn leven bij de hand willen hebben.

Chopin

Zwevender dan ooit ben ik, maar dat zeg ik de laatste jaren telkens paar dagen voor de verkiezingen. Ligt dat aan mij? Waar heb ik behoefte aan? Vraag ik me dat te weinig af?

Waar

Wat je natuurlijk ook krijgt: ik ben geen klager, maar soms even wel. Dat gebeurt dan zonder dat ik er erg in heb. Ik was naar de supermarkt geweest en zei dat het daar verschrikkelijk was. Dat was het ook, niet anders dan anders, maar de ene keer heb je er meer last van. Verder niet belangrijk. Maar toen ik dus verwend zuchtte dat het verschrikkelijk was, riep een van mijn intimi: “Zeur alsjeblieft niet! De mensen in Oekraïne hebben het erger. Daar is het pas verschrikkelijk!”

Italiaans

Waar het vandaan komt, weet ik precies: maar ik voel altijd lichte irritatie wanneer er voor gangbare levensmiddelen het woord luxe komt te staan. Luxe brood bijvoorbeeld. Ik koop het zelf ook zo nu en dan, dus ik maak me ook schuldig aan het voortbestaan ervan. 

Pagina's