© Keke Keukelaer

In de Pers

Wat is precies de bedoeling? - Van tijd tot tijd vraagt iemand wie de opvolger is van Carmiggelt. De vraag is even onzinnig als begrijpelijk.... -  in: Boekensalon lees meer
Loepzuiver taalgebruik - In de columns van Thomas Verbogt, gebundeld als Wat is precies de bedoeling?, gaat het zelden over leven en doo... - Hans Steketee in: NRC Handelsblad lees meer

Recent

Waantaal Thomas Verbogt

Geestige, herkenbare ergernissen en observaties over de taal van alledag Waaiwoorden zijn woorden die naar je toe komen waaien vanuit de pers en op straat, en die gelukkig vaak... lees meer

De Gelderlander

Afgeleid

Hoe dun de pannenkoek ook is, hij heeft altijd twee kanten. Dat zei de politiewoordvoerster Ellie Lust dinsdagavond in het praatprogramma Pauw. Het ging over de twee mannen die op een brug in Arnhem waren aangevallen door een groep jongens. Een van die twee mannen zou het eerst geslagen hebben, aldus de advocaat van een van de jongens. Het was even stil aan tafel. Waarschijnlijk dacht iedereen na of het van belang was wie het eerst sloeg. En toen zei Ellie Lust het dus: “Hoe dun de pannenkoek ook is, hij heeft altijd twee kanten.”

Verwachtingen

De muziek van de Beatles draai ik regelmatig, ik word er vrolijk van. Altijd denk ik ook even aan het moment waarop ik een liedje voor het eerst hoorde. Die momenten staan bij me scherp bij, zelfs de kleur van het licht in de huiskamer toen ik naar de radio liep om nog dichter bij de nieuwe muziek te zijn.

Dassen

In de polikliniek longgeneeskunde moet ik langer wachten dan ik gewend ben. Ik heb me zo ingesteld dat ik me daar niet over opwind, ook al wacht ik op een gesprek waaraan ik niet veel heb. Ik zit daar vanwege lichte astma. Eens in zoveel maanden houd een longarts me in de gaten en een paar weken later spreek ik met een verpleegkundig specialist. Haar zie ik vandaag. Ze vraagt hoe het gaat met de ademhaling. Ik zeg dat het goed gaat en daarna nemen we afscheid.

Opbeurend

Er is nieuws dat niet meedoet met het grote opzienbarende nieuws, maar op geheel eigen wijze van grote bescheiden kwaliteit is. Bijvoorbeeld het nieuws dat het aantal ijssalons in Nederland in tien jaar tijd verdubbeld is. Ook zijn er meer ijscokarren bij gekomen. Of moet ik zeggen ijskarren? Doet er niet toe, we weten wat voor karren bedoeld worden. Vind ik een opbeurend bericht.

Uitverkocht

Dadelijks dwaal ik door herinneringen. Misschien moet ik het anders zeggen: de herinneringen dwalen door mij, ze overkomen me. Niet omdat ik iemand ben met een zucht naar vroeger, helemaal niet, maar herinneringen die er toe doen, horen bij wat er nu gebeurt.

Stopteken

Soms zijn er kleine gezagskwesties die me hinderen. Mijn eigen gedrag erin, bedoel ik. Bijvoorbeeld dat ik op de fitnessclub extra hard in de weer ga met de gewichten als de coach naast me komt staan. Het gaat niet automatisch, ik ben me ervan bewust, ik gedraag me zo. Dan denk ik: ik ben hier toch voor mezelf, niet voor de coach. Uiteraard ook even nonchalant het complimentje incasseren.

Gedachten

Als kind kon ik wakker liggen van grote vraagstukken. Het bestaan van God bijvoorbeeld. Of de eeuwigheid, door de onderwijzer op school uitgelegd als tijd die niet begint en ook geen einde kent. Niemand durfde zijn vinger op te steken om de leerkracht te vragen het nog een keer te zeggen, en dan in iets andere woorden. In mijn bed vroeg ik me af hoe iets niet kon beginnen. Natuurlijk viel ik op den duur in slaap, maar de volgende ochtend werd ik wakker terwijl ik merkte dat ik stil was van veel te veel.

Lentedag

Uitdrukking kende ik niet: de fles van tafel halen als het feest gaat beginnen. Lijkt me wel typisch Nederlands, ik bedoel dat ik niet meteen denk aan toestanden die Italiaanse toestanden genoemd worden. (Heb ik grote sympathie voor, voor Italiaanse toestanden!)

Bolknak

Totdat deze Boekenweek begon, dacht ik zelden aan Verboden Vruchten. Misschien proefde ik er wel van, maar stond ik er niet bij stil dat het Verboden Vruchten waren.
De eerste keer dat ik ervan hoorde was tijdens de godsdienstles op de lagere school. Het hoogste gezag in de wijk was daar verantwoordelijk voor, de pastoor, een grote man uit de diepste diepte van Brabant die geen tegenspraak duldde en ook niet van vragen hield.

Vruchten

Inmiddels is de Boekenweek twee dagen aan de gang en heb ik al één lezing over Verboden Vruchten (thema!) achter de rug. Met schorre stem. Vrijdagavond op het Boekenbal was het zo druk en lawaaierig dat je alleen maar kon schreeuwen. Toen ik klaar was met schreeuwen, vond ik het een mooi moment om naar huis te gaan. Om kwart over twaalf zat ik te staren aan de keukentafel en na te denken over de Verboden Vruchten in mijn leven. En ook probeerde ik een antwoord te geven op de vraag wat een Verboden Vrucht precies is. Daardoor werd het toch nog laat.

Pagina's