Jano van Gool

In de Pers

Thomas Verbogt voegt met deze ontroerende roman een kunststukje toe aan zijn rijke oeuvre - Thomas Verbogt heeft met zijn ontroerende nieuwe roman Foto’s van zonnige dagen een prachtig kunststukje toege... - Vivian de Gier in: Het Parool lees meer
Montere Weemoed II, met Thomas Verbogt & Beatrice van der Poel - Gezien op 2 maart 2022, OBA Theaterzaal, Amsterdam  ... - Kester Freriks in: Theaterkrant lees meer
The Tree of Life. Soeben ausgelesen: Thomas Verbogt – „Wenn der Winter vorbei ist“ (2020) - Keine 100 Seiten und auch keine 50 Seiten, nein genau eine einzige Seite brauchte es.... - David Wonschewski in:  lees meer

Recent

Er zijn nog geen toneelstukken toegevoegd

Gehad

Erg vind ik het niet, maar ik heb het gevoel dat de actrice Halina Reijn zeer aanwezig is in het leven van ons allemaal. Omdat de Nederlandse televisie erg bezig is met wat er op de Nederlandse televisie te zien is, hoorde en zag ik haar intens, vanwege een nieuwe serie dus, `Charlie’ getiteld. Ook las ik nogal wat gesprekken in kranten. De eerste aflevering ontging me, maar ik was al zo ruim geïnformeerd dat ik meende de serie min of meer in mijn hoofd te hebben. Geeft niets. Uit al die interviews met Halina Reijn begrijp ik dat er een nieuw soort vrouw aan het ontstaan is. Of Halina Reijn dat zelf vindt, weet ik niet, het is een conclusie die me zacht wordt opgedrongen. Die nieuwe vrouw is nogal rauw, cynisch, praktisch handelend en niet perfect. Halina Reijn zegt niet dat zij dat is, maar wel een beetje, ik citeer: `Ik ben ook geen poppetje.’ Snel ging ik in gedachten de vrouwen in mijn omgeving langs en ik zag geen poppetje. Even kauwde ik op het woord: poppetje, poppetje. Heb ik in mijn leven vaak met poppetjes te maken gehad? Nee, eerlijk gezegd niet. En ik voelde ook nooit de behoefte ertoe. Soms was er een poppetje in mijn fantasie. Dat de nieuwe vrouw niet perfect is, géén punt, perfectie is vaak saai. Praktisch handelend, ook geen probleem. Maar rauw en cynisch, néé. Hebben we dat niet gehad? Ik weet uit de jaren zeventig dat wanneer je de deur voor een vrouw openhield of `mooi jasje heb je aan’ mompelde of iets te lang naar haar keek, je een knal voor je kop kon krijgen. Heeft niets opgeleverd.

Columns

  • Niet de eerst keer, de waarschuwing dat we rekening moeten houden met terrorisme. Stadium van de waarschuwing is al voorbij: joodse instellingen zijn doelwit geworden.
    Maar er komt nog meer aan, beweren de mensen die het kunnen weten. De oorlog is niet ver weg. We willen da... lees meer

  • Soms zijn het van die kleine dingen die je meteen wilt weten, maar ze schieten je niet te binnen. Bijvoorbeeld een flard van een liedje op de radio dat herinneringen mobiliseert aan een tijd die voorbij is, warme zomeravond, je zit in een tuin, innig geluk flitst door je heen en... lees meer

  • Het is waarschijnlijk niet mooi van mezelf, ik hóór het niet te vinden, maar tóch deed het me goed president Trump eergisteren Jutta Leerdam te horen prijzen. Hij deed dat sympathiek en had haar Olympische race ook gezien. Dat zei hij. Hij zal wel wat anders aan zijn hoofd hebbe... lees meer

  • Toen ik tijdje terug zag dat een van de ruiten van mijn auto kapot was geslagen – staat hoog op de lijst van teleurstellende momenten- voelde ik de neiging meteen naar huis te gaan en daarna weer terug naar de auto te lopen in de hoop dat ik me zojuist vergist had. Dat de ruit h... lees meer

  • Toen ik er hier voor het eerst over schreef, veronderstelde ik met tegenzin dat het verschijnsel in schoonheid zou sterven, maar dat is gelukkig niet zo. Ik heb het over de Silent Book Club. Waarom het in het Engels moet, komt doordat het een internationaal initiatief is, maar d... lees meer

  • `Waar is het geld ook alweer? Jij had toch cash in huis gehaald?’
    `Jij zei dat je het in dat boek had gestopt.’
    `Dat boek? Dat boek? Er zijn nogal wat boeken hier in huis. In welke boek had ik het dan gestopt?’

  • Graag herhaal ik het: bij verkleinwoorden is waakzaamheid geboden. Ik dacht er weer aan toen ik gisteren in een gezelschap iemand hoorde zeggen: `Dat is echt een klusje voor Thomas.’
    Het woord dat in deze mededeling moeilijkheden kan veroorzaken, is klusje. Ieder klusje is... lees meer

  • Toch zie ik het me niet doen: op mijn tenen naar de glasbak op de hoek lopen. Zaterdag las ik in deze krant dat het nuttig is. Voor de voetspieren die vergeten voetspieren worden genoemd. Misschien vergelijkbaar met vergeten groenten die sommige mensen al een tijdje best belangr... lees meer

  • Hoe het zit met de hoeveelheid prominenten in andere partijen, weet ik niet, maar zestig vind ik behoorlijk veel. Wanneer ben je trouwens een prominent? Bepaal je dat zelf of doen anderen dat? 

  • Waarom denk ik niet: wat heb ik ermee te maken? Denk ik bijna nooit want je hebt met alles wat er om je heen gebeurt te maken, of je wilt of niet. Of je je ermee moet bemoeien, is wat anders, maar je kunt ook weer niet zeggen: ik bemoei me nergens mee. Belangrijk is dat je er ho... lees meer

  • Vroeg op de dag op weg naar een afspraak passeer ik een terrein waar een kermis wordt opgebouwd. Het grote karwei is bijna voltooid. Doordat ik overal te vroeg ben, heb ik tijd er even overheen te lopen. Dat is het voordeel van niet alles op het nippertje te doen. Het is net als... lees meer

  • Een stille namiddag in het buurtcafé met de hoge ramen. Het meisje achter de bar leest een boek, ik ook. De vrouw op de hoek van die bar zit verdiept in haar laptop. 

  • Wat je niet vaak meer hoort is de prachtige zin: `Problemen zijn er om opgelost te worden.’ Kraakheldere mededeling met een geruststellend ritme. Je wenst van harte dat die belangrijke woorden meteen nog een keer worden uitgesproken.

  • Ineens was de vroege, stille zaterdagochtend vol oorlog. De radio trilde ervan, nerveuze stemmen, explosies, toespraakje Trump. Bij hem valt altijd op dat bij een boodschap die meedogenloos is, zijn stem nog lijziger wordt, alsof hij bovenin zijn keel iets heeft zitten dat hem t... lees meer

  • In mijn omgeving zie ik er geen, ik ken ook niemand die er weleens heen gaat: de sloopkamer. Misschien heet het anders, maar die term kwam ik tegen toen ik er voor het eerst over las.
    Tegen betaling kun je servies, kleine meubels, apparatuur kapot gooien. Het doel is dat je... lees meer

Pagina's