In een mijmerstemming liep ik gisteren een café binnen waar ik vaker kom. Was er niet druk. Ik pakte een krant van de leestafel en ging aan de kleine tafel zitten waaraan ik meestal zit. Daar viel me op dat er boven de spiegel tegenover me kerstversiering was aangebracht. Verder nergens in het café, terwijl ze daar voorheen niet bepaald op bezuinigd hadden.
Nu even niet, maar doordat ik een groot deel van mijn leven doorbracht met een of meer katten, denk ik echt niet dat mensen slimmer of intelligenter zijn dan dieren. Zelden hoef ik gelijk te hebben, maar nu krijg ik het zomaar van de filosoof Bas van Woerkum-Rooker die woensdag aan de Radboud Universiteit in Nijmegen promoveerde op dierlijke intelligentie. Wij nemen vaak onszelf als maatstaf en dat moeten we niet doen. Dieren zijn niet net als mensen. Gelukkig niet, voeg ik er graag aan toe. Zijn ook ánders intelligent of slim dan wij.
In het rijtje vervelende vragen, waarin “Is er iets?” hoog staat, hoort ook zeker de vraag thuis: “Wat is precies de bedoeling?” Die vraag heeft zelden een positieve sfeer. Als je die moet beantwoorden, begeef je je meteen op glad ijs. Degene die vraagt wat precies de bedoeling is, vindt wat jij aan het doen bent, helemáál niet de bedoeling. Soms ben je trouwens met iets bezig wat volkomen bedoelingloos is, wat erg rustgevend kan zijn.
Mijn werkplek ziet uit op een door muren begrensd binnenplaatsje waar niets gebeurt, bijna niets, soms vliegt er een vogel overheen, er is wilde groene begroeiing waar de wind weleens mee speelt, als het regent is het geluid dat druppels maken als ze op de marmeren tegels terechtkomen, gewoon te zíen, allemaal enorm rustgevend. In een hoek staat een stevige kartonnen doos waar ik graag krachtig tegenaan trap als het even tegenzit en ik in een slecht humeur ben geraakt. Dat helpt, er komt licht in mijn donkere stemming.
Niet zo lang geleden wás het weer er gewoon. Dag ervoor kreeg je geen waarschuwing dat het morgen hard zou gaan waaien. Laat staan een code. Ook geen woord over de snelheid van de wind. Je merkte het de dag erna op eigen kracht, behoorlijk windje, dus maar niet met de fiets eropuit, ramen en deuren dicht, losse spulletjes weg uit de achtertuin. Hoorde allemaal bij het avontuur van het dagelijks leven, dat als je het wilt zien altijd wonderlijk is.
Het klinkt zo stoer: de crisis is bezworen. Ik wil het helemaal niet meer over het kabinet hebben, liever bijvoorbeeld over aangeschoten hulpsinterklazen of ontroerend lelijke kerstversiering, maar er zijn gedachten die me stuurs achtervolgen. Over die ranzige crisis dus. Bezworen? Meer een kwestie van negeren dan bezweren: de crisis wordt genegeerd. Als je iets of iemand negeert, ben je wijs of dom. Het lijkt me niet aan de orde dit kabinet een wijze regering te noemen.
Zou premier Schoof toen hij zaterdag door de druilerige herfstochtend aan het hardlopen was, niet gedacht hebben: was de boel maar geklapt dan kon ik voortaan lekker mijn eigen gang gaan? Gewoon met volle teugen van mijn pensioen genieten, zoals meer mensen doen?
Deze krant maakte me gisterochtend vroeg pittig wakker met op de voorkant stevige afbeeldingen van cafetariasnacks, zoals de frikandel speciaal en bakje patat met een vol kapsel van mayonaise. Was omstreeks zes uur, niet het geschikte tijdstip voor zoiets.
De dagen naar het einde van het jaar worden voortgetrokken door tradities. Begon met de oliebollenkramen die steeds vroeger paraat staan, waarschijnlijk om te concurreren met de kruidnoten die eind augustus in de schappen liggen. Waarvan het een symptoom is, geen idee, maar nog niet zo lang geleden kon ik nauwelijks wachten de eerste bol te eten en nu heb ik dat nog steeds niet gedaan. Wat is dat toch? Hoop niet dat ik ineens té gezond ben!
In een land met bijna evenveel problemen als inwoners is er gelukkig één probleem dat geen echt probleem is, maar toch ook weer wel, het ligt er maar aan hoe je het beleeft. Ik heb het natuurlijk over Sinterklaas. Als ik het goed begrijp, ligt hij ziek in bed, grieperig. Terwijl hij aanstaande zaterdag voet aan land moet zetten in Vianen. Kan dat wel doorgaan?
