Wat je niet vaak meer hoort is de prachtige zin: `Problemen zijn er om opgelost te worden.’ Kraakheldere mededeling met een geruststellend ritme. Je wenst van harte dat die belangrijke woorden meteen nog een keer worden uitgesproken.
Ineens was de vroege, stille zaterdagochtend vol oorlog. De radio trilde ervan, nerveuze stemmen, explosies, toespraakje Trump. Bij hem valt altijd op dat bij een boodschap die meedogenloos is, zijn stem nog lijziger wordt, alsof hij bovenin zijn keel iets heeft zitten dat hem traag kalmeert. Als het allemaal niet zo ernstig was, zou het interessant zijn dat te bestuderen. Natuurlijk vroeg ik me af wat ik ervan moest denken, alsof dat belangrijk is, maar ik wist niet waar ik mijn gedachten kon starten. Het bleven zorgelijke aanzetten.
In mijn omgeving zie ik er geen, ik ken ook niemand die er weleens heen gaat: de sloopkamer. Misschien heet het anders, maar die term kwam ik tegen toen ik er voor het eerst over las. Tegen betaling kun je servies, kleine meubels, apparatuur kapot gooien. Het doel is dat je wat spanning, vooral woede kwijt bent en er daarna weer tegen kan. Waartegen is niet altijd precies te zeggen, maar dat is een detail waar het niet om gaat. Het helpt.
Gisterochtend omhelsde deze krant me met een geruststellende foto: een tevreden breiende man. Boven het artikel stond `De tijd verdrijven met breien’. Alles wat ik daaronder las straalde kalmte uit. Zoals je op een prille windstille zomerochtend naar haast rimpelloos water kijkt. Kun je de rest van de dag mee doen. Aan de breiende man was te zien dat het leven hem allerminst aanvloog. Niet dat het dat mij de hele dag doet, o nee, maar toch voelde ik vage jaloezie.
De typering `een verward persoon’ kan ik verwarrend vinden. Je weet niet altijd of je met zo iemand te maken hebt. Soms is het duidelijk: de verwarde persoon loopt schreeuwend of luid pratend over de stoep, wild gebaren makend, lijkt zich niet van een omgeving bewust. Er is een binnenwereld waarvan wij ons geen voorstelling kunnen maken, want wij zijn geen verwarde personen.
Soms kan koffie er zwaar in gaan hangen. Gistermiddag stond de loodgieter voor de deur. Hij zei dat ik bofte dat hij een gaatje had kunnen vinden, want het was `een gekkenhuis’. Ik ben een groot voorstander van loodgieters die gaatjes kunnen vinden. Ik had immers ook last van een gaatje. In het dak. Lekkage. Was blij dat ik dat helder kon uitleggen. Je kunt immers niet altijd woorden vinden voor defecten en ongemak. Bij de huisarts is dat soms ook zo.
Mooi en belangrijk woord: bezield. Hoewel `ziel’ een ingewikkeld begrip is, begrijpen we toch wat er met bezield wordt bedoeld. Bijvoorbeeld: er leeft iets veelomvattends in je en dat wil je delen en je hoopt vurig dat het anderen net zo vervult als jou. Gisteren keek ik naar de bordesfoto en probeerde bezieldheid te ontdekken. Zag ik niet: iedereen keek fris en blij en er tintelde daadkracht, ja, het is nog te vroeg voor bezieling. Je moet niet meteen te veel verwachten. Ben helaas iemand die dat wel doet.
Veel sporten kunnen het leven leuker maken. Jammer dat de Winterspelen voorbij zijn. Je kunt prettig verslaafd raken aan de spanning, de triomfen en de tranen die daarbij horen. De orde dag wordt weer anders. Dadelijk de probeerploeg op het bordes, De heer Jetten gun ik meer triomfen dan tranen, maar hij weet beter dan wie ook dat hij in een gang van zaken belandt die enorm breekbaar is.
Veel Dick Schoof wat de klok slaat deze dagen. Zijn afscheid. Afscheid van een van de miezerigste parlementaire periodes sinds ik weet niet hoe lang. Van wie nemen we afscheid, behalve van een wat formele, plichtsgetrouwe man. Ik weet het niet. Misschien is het een goed bewaard geheim, misschien ook niet. Hij speelde een rol, zoals hij zelf zegt. Is hij iemand die er vooral is om een rol te spelen? Een rol spelen of zijn wie je bent? Belangrijke vraag, altijd.
Mijn moeder bleef haar hele leven lang `radiogids’ zeggen. Tegen het omroepblad dus. Weet niet eens of het zo heet, omroepblad, maar bij ons thuis was dat de KRO-gids.
